نقاش قهوه خانه ای   هادی سیف

چرایی نابودی نقاشی قهوه خانه ای

در روزگاری هنرمندان مردم در فروتنی و گمنامی هنر می‌آفریده‌اند و هر خانه پدری مانند موزه‌ای بود که با استفاده از این هنرها ارزش هنر و هنرمندان را حفظ می‌کرده است. خوشبختانه این مسئله تا حد زیادی با انتشار این کتاب‌ها محقق شد و آشنایی نسل امروز با هنر سنتی فراموش شده ایرانیِ دیروز به وجود آمد.

به گزارش خبرگزاری فارس، قدس نوشت: هادی سیف، متولد 1326 در شیراز، یکی از پرکارترین پژوهشگران در حوزه هنرهای سنتی ایرانی است. از او به عنوان نخستین نویسنده و مورخی نام می‌برند که به پژوهش و نگارش کتاب درباره نقاشی قهوه‌خانه‌ای ایران اقدام کرده است. از میان کتاب‌های منتشر شده سیف می‌توان به این عناوین اشاره کرد: «نقاشی قهوه‌خانه»، «نقاشی روی کاشی»، «سر در بقعه امامزاده شاهزاده غریب شیراز، میراث ارزشمند نهضت کاشی‌نگاران گمنام شیرازی»، «چلچراغی در تاریکی: یادمان استاد علی اکبر صنعتی، نقاش و مجسمه‌ساز»، «نقاشی خیالی‌ساز مردم کوچه و بازار: سوته‌دلان نقاش»، «نقاشی پشت شیشه»، «مینا و پلنگ»، «مارجان»، «محراب گچبری نفیس مسجد اولجایتو در جامع عتیق اصفهان»، «شور عشق: مروری بر آثار سید علی‌اکبر صنعتی پیکره‌ساز و نقاش شوریده» و «جهانی هنر در سقف: سقف تالار آیینه عمارت نارنجستان شیراز» نام برد.

همه تلاش‌ها و فعالیت‌های شما در حوزه پاسداشت هنرهای سنتی ایرانی به صورت مکتوب بوده است. کتاب چقدر می‌تواند در مانایی این هنرها کمک کند؟


*در عرصه هنر دو دیدگاه وجود دارد؛ هنرهای رسمی و شناخته شده که در هر سرزمین و هر کشوری مورد تحقیق محققان هر سرزمین قرار می‌گیرد. دسته دوم هنرهایی هستند که با زندگی مردم عجین بوده است که من در دانشنامه‌ای که تا این لحظه آن را تدوین کرده‌ام به این هنرهای سنتی ایران پرداخته‌ام و اسمش را گذاشته‌ام «هنرهای مردمی ایران». یعنی هنرهایی که به خانه‌های پدری و بناهای عمومی می‌آید؛ چه در عرصه معماری و چه در زندگی روزمره ما. 

کاری که من به بضاعت خودم انجام دادم این بود که نخستین بار وارد عرصه‌ای شدم با عنوان تحقیق درباره هنرهایی که زمانی در تاروپود زندگی روزمره ما عجین شده بود و پس از نیمه دوم قرن 14 با توجه به تمایل مردم به زندگی فرنگی، جامعه از این هنرها فاصله گرفت و این هنرها بتدریج منزوی شدند.

من در مجموعه «دانشنامه هنرهای مردمی ایران» به همه وجوه هنرهایی که در آذین معماری سنتی خانه‌های ایرانی وجود داشت، پرداخته‌ام؛ هنرهایی مانند معماری سنتی، پارچه‌های قلمکار، پوشش، اسباب و لوازم زندگی، آذین‌ها و نقاشی‌ها، گچبری، آیینه‌کاری، نقاشی روی کاشی، نقاشی پشت شیشه، نقاشی بر چوب ، نقش‌آفرینی بر سنگ، نقاشی قهوه خانه‌ای و همه این تألیفات به تعداد 85 عنوان رسید که چهل و اندی از این تعداد مربوط به دانشنامه است. پس از انجام این تحقیقات نخستین بازتاب انتشار این آثار را در تغییر نوع نگاه دانشجویان دانشکده‌های هنر دیدم که این دانشجویان رساله‌هایشان را پیرامون هنرهای فراموش شده ایرانی نوشتند. البته من انتظار ندارم با این کتاب‌ها جامعه به عقب برگردد و مانند گذشته پرده قلمکار استفاده کنیم، اما کسب هویت و نشان دادن تاریخچه این هویت به نسل امروز برایم اهمیت داشت. جوان هنرمند امروز باید بداند در روزگاری هنرمندان مردم در فروتنی و گمنامی هنر می‌آفریده‌اند و هر خانه پدری مانند موزه‌ای بود که با استفاده از این هنرها ارزش هنر و هنرمندان را حفظ می‌کرده است. خوشبختانه این مسئله  تا حد زیادی با انتشار این کتاب‌ها محقق شد و آشنایی نسل امروز با هنر سنتی فراموش شده ایرانیِ دیروز به وجود آمد.

چطور به جمع‌آوری مستندات درباره یک هنر می‌پردازید؟

*بدون تحقیق میدانی جمع‌آوری مستندات امکان ندارد. در هر شهر، وارثان و نایبان هنری هستند که تاریخ هنرهای فراموش شده شهرشان را بگویند. بنابراین جز با مدد از مردم و خاطرات آن‌ها ما نمی توانیم آخرین نشانه‌ها را ثبت و ضبط کنیم. ورود به محله‌های قدیمی و استفاده از خاطره‌ها و گفت‌وگوهایی که انجام می‌شود می‌تواند دستمایه تدارک یک تألیف دلخواه و ادای دینی شایسته باشد. 

تدوین دانشنامه هنرهای مردمی ایران را به تنهایی انجام می‌دهید یا تیم مشخصی برای تألیف آن وجود دارد؟

*معمولاً این نوع تحقیقات از نظر نوشتاری احتیاج به دستیار ندارد و من به تنهایی کار مصاحبه، تدوین، پژوهش و تألیف را انجام می‌دهم. البته پس از نوشتن، کتاب توسط ویراستار، ادیتور و مصحح بازخوانی و پیرایش می‌شود، اما تفکر پیاده کردن تحقیقات و تألیف اثر بر عهده خودم است و به شخصه این کار را انجام می‌دهم.

هنرها چگونه انتخاب می‌شوند، چون بسیاری از آن‌ها از بین رفته‌اند؟

*بله، این پرسش بسیار اهمیت دارد. ورود به یک خانه قدیمی پدری شاخه‌های تحقیق را مشخص می‌کند. مثلاً نقش‌آفرینی‌هایی بر سنگ، نقاشی بر درهای چوبی، گچبری‌ها و آیینه‌کاری‌ها هنرهای غیرمنقولی هستند که وجود دارند و من آن‌ها را پیگیری می‌کنم و به دنبال جمع کردن تاریخچه و مستنداتش شهر به شهر می‌روم  و پای حرف هنرمندان می‌نشینم، اما بخشی از تحقیقات هم شامل هنرهایی می‌شود که به سلیقه، ضرورت و به تشخیص خود ما می‌تواند در ردیف این دانشنامه قرار بگیرد؛ مثلاً قالی ایرانی که به اعتقاد من گران‌ترین نوع هنر و بهترین نوع خلاقیت ایرانی روی قالیچه ایرانی خودش را نشان داده و شناخت تاریخچه این هنر نیاز به تأمل و تحقیق بسیار دارد؛ به همین دلیل اساتید آشنا و گمنام را همزمان مورد نظر قرار می‌دهم و با آن‌ها کار می‌کنم. اما به طور کلی باید گفت همیشه سوژه به طرف من می‌آید و در کل ویژگی تاریخ هنرهای مردمی این است که یادگارها ما را به ادای دین دعوت می‌کنند.

در تدوین دانشنامه تأکید شما بر هنر ایرانی و معرفی هنر گمنام و فراموش شده ایرانی است یا هنرمندان ایرانی؟

*این دو به یک اندازه اهمیت دارند و جدا از یکدیگر نیستند. نقاش خیالی‌ساز (قهوه‌خانه‌ای) هم خودش گمنام است و هم اثرش. هنر و هنرمند توأمان به دست فراموشی سپرده می‌شود و در حقیقت این گمنامی هم شامل هنرمند است و هم هنر. وقتی حجاران را معرفی می‌کنیم، نخستین چیزی که از بین رفته خود سنگ و نفس معماری ایران است. این‌ها آذین‌های معماری ایران هستند که هر دو به یک اندازه اهمیت دارند و هر دو سزاوار تحسین هستند.

علت علاقه شما به زنده کردن هنرهای سنتی ایرانی و نوشتن این دانشنامه چه بود؟

*اول بگویم ناشران این عنوان‌ها همگی دولتی هستند، چون کتاب‌ها نفیس است و کمتر ناشر خصوصی در شرایط بحران کاغذ به سمت انتشار این آثار می‌رود. انتشار این کتاب‌ها سبب می‌شود این هنرهای فراموش شده آرام آرام هویت جدیدی پیدا کنند و این آشنایی کشش ایجاد می‌کند. وقتی حروفچین می‌خواست کتاب نقاشی پشت شیشه را تایپ کند، او می‌نوشت: «روی شیشه» و من می‌گفتم: بنویس، پشت شیشه! یعنی آن قدر این هنر غریب بود که حروفچین فکر می‌کرد «نقاشی پشت شیشه» اشتباه نوشتاری است. اما در علاقه‌مند شدن به این هنرها مدیون پدرم هستم؛ زنده‌یاد استاد علی‌اصغر سیف که معلم من بودند و جدا از مقام پدری مقتدای من هم بودند و از کودکی هنر، تحقیقات و پژوهش‌های او سبب علاقه‌مندی من به پژوهش در هنرهای سنتی ایران و غور و تأمل در آن شد.

از میان کتاب‌هایی که منتشر شد کدام کتاب و تحقیق در خصوص کدام هنر سبب شد به ادامه کار مصمم شوید و انتشار آن انگیزه‌ای برای ادامه کار شد؟

 *تقریباً همه عناوین دانشنامه به چاپ‌های متعدد رسیده و مورد اقبال قرار گرفته است، اما بی‌تردید شروع تحقیق من با موضوع نقاشی قهوه‌خانه زنگ بیدارباشی برای من بود تا به سراغ سایر هنرها برویم. انتشار این کتاب برکات و ثمرات بسیاری داشت که همین من را به ادامه کار مصمم می‌کرد.

در دانشکده‌های هنر بیش از 50 دانشجو تحقیقاتشان را با موضوع نقاشی قهوه‌خانه ای ارائه دادند و نقاشی قهوه‌خانه امروز دوباره مورد توجه قرار گرفت. افسوس که خالقان این هنر از دنیا رفته‌اند و من همه این توفیقات را نتیجه انتشار آن کتاب‌ها می‌دانم. به دلیل همین توجه و استقبال پس از کتاب نقاشی قهوه‌خانه، کتاب «سوته‌دلان نقاش» را نوشتم که به زندگی نقاشان قهوه‌خانه می‌پردازد.

چرا هنری مثل نقاشی قهوه‌خانه‌ای از بین رفت؟ 

*مهم‌ترین علت، تغییر سبک زندگی مردم بود. بافت قدیمی شهرها و کوچه‌های تنگاتنگ سبب می‌شد مردم غروب‌ها به قهوه‌خانه‌ها بروند و خستگی از تن به در کنند. حضور مداحان و نقالان اوقات خوشی را برای آن‌ها رقم می‌زد، اما در سبک جدید زندگی تلویزیون جایگزین نقالان شد؛ شهرها بزرگ شد و رستوران و کافه جای قهوه‌خانه‌ها را گرفت.

در قهوه‌خانه نقال از رستم حرف می‌زد و نقاش هم نقاشی می‌کرد، به این صورت شرایط اجتماعی برای حضور نقاش قهوه‌خانه‌ای مهیا بود و مردم هم طالب این پرده‌ها و این خوانش‌ها بودند، اما امروزه فناوری جدید و ارتباط‌های وسیع بر این هنرها سایه انداخته است، اما من همچنان امیدوارم در آینده‌ای نزدیک نقاشی قهوه‌خانه ای تبدیل به مکتب ماندگاری شود. 

مجلدها و عناوین این دانشنامه تا چه زمان ادامه می‌یابد؟ 

*من روزی 14 ساعت کار می‌کنم و از آنجا که هنر ایرانی بی‌نهایت است تا زمانی که قلم از دستم نیفتد، به پژوهش درباره هنرهای سنتی ایرانی ادامه خواهم داد.

اینه انتیک

آینه آنتیک چیست؟

مقدمه

از دیرباز وسایل و اشیای آنتیک و قدیمی همواره مورد توجه انسان بوده است. شاید شما هم این روز ها تعریف آینه های آنتیک و پتینه را خیلی شنیده اید و حتی ممکن است تصمیم به استفاده از آن در دکوراسیون منزل خود دارید. پس با ما همراه باشید تا با طرح ها و رنگ های متنوع آن آشنا شوید.

آینه های آنتیک

آینه های آنتیک

آینه آنتیک

همان طور که می دانید آینه های قدیمی هر کدام در اثر تاثیرات آب و هوایی دچار تغییر رنگ و شفافیت خاصی می شدند. برخی کبود، برخی حالتی از زنگ زدگی و … می شدند و اگر کسی در خانه یکی از این آینه ها را از گذشتگان به یادگار داشت مایه حیرت ما می شد. امروزه شرکت های متخصص با روش های خاصی این آینه ها را می سازند و شما نیز می توانید یکی از این آینه ها را در خانه تان داشته باشید.

آینه آنتیک

آینه آنتیک

آینه آنتیک متناسب با رنگ دکور شما

تنوع رنگ در ساخت آینه های آنتیک بگونه ای است که می توانید هر رنگی را که به دیزاین منزل تان می آید انتخاب و نصب کنید. اگر به آینه های موجود در تصاویر زیر نگاه کنید متوجه خواهید شد که منظور من از تنوع رنگ در آینه های آنتیک چیست.

آینه های آنتیک

آینه های آنتیک

تنوع اشکال هندسی در آینه های آنتیک

شما می توانید هر شکل هندسی در هر اندازه ای که دوست داشتید و یا متناسب با دکور شما بود را انتخاب کنید. در ساخت آینه آنتیک محدودیتی در این مورد وجود ندارد.

 

پیاده کردن طرح های گوناگون بر روی آینه آنتیک

طرح های مختلفی را می توان بر روی آینه های آنتیک ایجاد کرد. این به سلیقه شما بستگی دارد. ممکن است دوست داشته باشید آینه شما طرح گنگ و شبیه به زنگ زدگی داشته باشد و یا طرحی از گل و بوته و حتی صورت انسان و ….

طرح های دلخواه شما می تواند در هر رنگی باشد. با مقایسه تصویر بالا و تصویر پایین می توانید به مفهوم این جمله پی ببرید.

حتی می توانید آینه آنتیک مورد نظر خود را در اشکال هندسی گوناگون در طرح و رنگ های مختلط سفارش دهید و دکور بی نظیری برای منزل بوجود بیاورید.

آینه های آنتیک

آینه های آنتیک

قاب آینه آنتیک

قاب مورد استفاده برای این آینه ها می تواند از هر جنس و طرحی باشد. می توانید از قاب هایی با طرح های قدیمی فلزی استفاده کنید. یا از قاب های چوبی استفاده کنید. حتی می توانید در گچ بری های خانه این آینه ها را در دل گچ جای بدهید تا حس نوستالژیک بیشتری را به فضای خانه تان ببخشد.

یک ایده و پیشنهاد جالب برای تان دارم. اگر در انباری خانه تابلویی با قاب چوبی دارید که تابلوی آن خراب شده است به جای آن آینه آنتیک نصب کنید. این آینه تابلو و دکوری زیبا و منحصر به فرد برایتان خواهد شد.

می توانید این آینه ها را مانند قدیم با طناب آویزان کنید تا حس آنتیک بودن آن را دو برابر کند.

حتی اگر قسمتی از دیوار خانه، رستوران، هتل و … خراب شده است به جای تعمیر آن می توانید با نصب آینه آنتیک حس خانه های قدیمی را در آنجا زنده کنید.

آینه آنتیک برای حمام و دستشویی

سرویس بهداشتی بدون آینه ارزش چندان زیادی ندارد. اولین جایی که هنگام دیزاین خانه با آینه به ذهن انسان می رسد دستشویی و حمام است. شما می توانید در این مکان ها هم از آینه آنتیک استفاده کنید تا ضمن استفاده از دیگر مزایای آینه از دکور زیبای آن بهره ببرید.

همان طور که در تصاویر نیز می بینید با استفاده از مزیت تنوع رنگ آینه آنتیک، می توانید دیزاین های متفاوتی برای این مکان ها بوجود بیاورید.

حتی می توانید مانند تصویر زیر شیشه کمد وسایل در ورودی حمام و یا دستشویی را نیز آینه آنتیک کنید.

آینه آنتیک

آینه آنتیک

آینه آنتیک برای آشپزخانه

در هر جایی از آشپزخانه مثلا به جای کاشی های پشت اجاق گاز، شیشه های کابینت، دکور آشپزخانه و جاهای دیگری که در ذهن شما است از آینه های آنتیک استفاده کنید. بهتر است بدانید با نصب آیننه آنتیک به جای شیشه کابینت ها هم می توانید دکور زیبایی داشته باشید و هم از دیده شدن وسایل داخل کابینت ها جلوگیری کنید.

آینه های آنتیک

آینه های آنتیک

 

از دیگر مکان هایی از خانه که می توانید با آینه آنتیک آنجا را منحصر به فرد کنید اتاق غذاخوری است.

قسمت بالایی و یا اطراف شومینه نیز می تواند گزینه خوبی باشد

کهنه کاری اینه

آموزش کهنه کاری آینه

 7,341 0

در ادامه آموزشهای تکنیکهای خاص هنری , این بار آموزش کهنه کاری آینه را در نظر گرفته ایم . آینه های کهنه کاری یکی از متریالهایی است که می تواند فضای داخلی ساختمان را بسیار زیبا و متفاوت کند .

کهنه کاری آینهاین تکنیک در ایران توسط افراد معدودی انجام می شود و متاسفانه این هنرمندان علاقه چندانی به بازگو کردن مراحل ساخت و تکنیک این کار ندارند درحالیکه این هنر زیبا و ساده می تواند مورد استفاده بسیاری از علاقمندان به آینه های آنتیک قرار گیرد .
شروع کار با یک تکه آینه ساده آغاز می شود . این آینه می تواند ساده و یا رنگی باشد که انتخاب رنگ آن با توجه به علاقه و سلیقه شماست .
ابتدا باید رنگ پشت آینه را از روی آن برداریم تا به جیوه پشت آینه دسترسی پیدا کنیم . برای این کار از ماده رنگ بر استفاده می کنیم . پس از آنکه این ماده ژل مانند را پشت آینه می کشیم , رنگ به آسانی شروع به بلند شدن می کند .

کهنه کاری آینهبه آرامی و توسط کاردک رنگ را بر می داریم و با آب پشت آینه را شستشو می دهیم . حالا ما به جیوه دسترسی داریم و می توانیم عملیات کهنه کاری را روی آن انجام دهیم . این کار را با انواع اسید بر روی شیشه انجام می دهیم . اسید را با آبپاش یا قلمو و یا هر روشی که به طرح مد نظر شما نزدیک تر است بر سطح جیوه می پاشیم . جیوه به آرامی شروع به حل شدن می کند و شما می توانید انواع طرحها را روی آن پیاده کنید . در هنگام استفاده از اسید حتما از ماسک و دستکش استفاده کنید .

کهنه کاری آینهپس از حل شدن جیوه آن را با آب به خوبی بشویید . اگر می خواهید آینه شما از پشت رنگ نیز داشته باشد می توانید از رنگ مورد نظرتان در این قسمت استفاده کنید .

کهنه کاری آینه پس از اجرای رنگهای مورد نظر و خشک شدن آنها با استفاده از رنگ روغن پشت آینه را مجددا رنگ کنید تا جیوه پوشانده شود و دیگر در معرض هوا قرار نگیرد .
حالا می توانید با استفاده از آینه های آنتیک ساخت خودتان هر فضایی را دکور کنید .

کهنه کاری آینهآینه های آنتیک را در دکور فضاهای مختلفی مانند اتاق نشیمن , لابی , حمام و … می توان استفاده کرد تا به زیبایی دکوراسیون داخلی خود بیافزاییم

ویترای

نقاشی روی شیشه

Step by step tutorial stained glass

تاریخچه ی ویترای

تزئین ظروف شیشه ای با رنگ و نقاشی هنری است که قرن ها در میان ملل مختلف محبوبیت داشته است و آثار متعدد و متنوعی از این هنر را می توان در موزه های نقاط مختلف جهان یافت. گذشته از ظروف شیشه ای شکیل با نقاشی های حرفه ای و یا کنده کاری های پیچیده و ظریف که از گذشته های دور تا حال توسط هنرمندان چیره دست در این رشته آفریده شده گاه ایجاد طرح ها و حتی خطوط ساده رنگی نیز می توانند ظروف شیشه ای بسیار ساده را به ظروفی زیبا و چشمگیر تبدیل کنند.

 

تاریخچه:


نقاشی پشت شیشه از هنرهای بسیار قدیمی اروپاست و اولین نمونه‌ی کشف شده‌ی آن در منطقه آپولیا (Apulia) در جنوب ایتالیای امروزی به دوران هلنی در اواخر قرن سوم میلادی است. در کاوش‌های بعدی تعدادی مدالیون با نقاشی پشت شیشه در کاتاکومب ها (دخمه های اجساد) در ایتالیا پیدا شده که متعلق به قرن سوم و چهارم بعد از میلاد است.

هنر شیشه‌گری ساسانی تاثیر زیادی بر ساخته های هنرمندان داشته و آثار گرانبهایی از این دست در موزه های جهان وجود دارد. هجوم قبائل وحشی در طول قرن های چهارم و پنجم میلادی به روم سبب شد تا دوران عظمت امپراطوری و شکوه فرهنگی آن رو به زوال گذارد و این امر سبب مهاجرت اقوام ژرمن به مناطق دیگر روم ،از جمله آلمان، فرانسه، بریتانیا و اسپانیای امروز شد. لیکن امپراطوری روم شرقی تحت نام بیزانس تا سقوط قسطنطنیه در سال 1453 م. مرکز رومی و یونانی باقی ماند.

روش چسباندن ورقه های نازک فلزی(فویل) نقاشی شده به پشت شیشه، در اروپا و در قرون 13-12 میلادی متداول شد و یکی از زیباترین نقاشیها نقاشی پشت شیشه نماز خانه سنت استفان در کلیسای وست مینستر لندن است که متاسفانه بسیاری از این پنجره ها تخریب شد. دوران باشکوه شیشه سازی در اروپا قرن پانزدهم میلادی است که تقاضای زیادی برای ساخت اشیای تزئینی وجود داشت و شهر ونیز در این هنر سر آمد تمام اروپا و حوزه‌ی شرقی دریای مدیترانه شد و همچنین به سبب به وجود آمدن شبکه‌ی تجاری وسیع در این زمان بین این شهر و بازار های خاور نزدیک به کشورهای حوزه‌ی دریای سیاه و اروپای غربی شد و نمونه های زیبای شیشه‌ی ونیز به سراسر دنیا صادر شد.

 

اختراع دستگاه چاپ در سال 1450 م توسط گوتنبرگ آلمانی استفاده از طرح های چاپی در نقاشی پشت شیشه را برای هنرمندان آلمانی و دیگر نقاط اروپا پدید آورد. بتدریج این شیوه نقاشی به صورت مستقل برای تهیه تابلوهای مذهبی نیز به کار گرفته شد. هزاران کلیسا و نمازخانه آلمان اطریش، رومانی ، چکسلواکی ، اسپانیا ، پرتقال و ایتالیا همیشه خواهان مقدار زیادی نقاشی پشت شیشه بودند . بزرگترین هنرمندان سال های1600م در اروپا "هانس جاکوب اسپرونگلی" و "کرستیوف مورد" بودند که کارهایشان را امضا کردند. در سال های بعد نقاشی پشت شیشه رنگین تر شد و تحت تاثیر باروک و روکوکو قرار گرفت و از آئینه برای دورگیری نقاشی ها استفاده می کردند و فاصله بین آینه و شیشه را با نوارهای قلع فشرده پر می کردند. درقرن17 م این هنر به کشور فرانسه برده شد و مورد توجه قرار گرفت. این هنر را در فرانسه Fixes sous verre یا تثبیت شده روی شیشه می نامیدند. و چون این اشیای تزئینی را در پاریس یک فروشنده آثار هنری به نام "ژان باپتسیت گلومی" به فروش می رساند به شیشه به سبک گلومی معرفی گشت .

در سال 1800 م که در انگلستان سبک ریجنسی(Regency) متداول بود. ساخت آینه های چهار گوش که حاشیه آنها با شیشه های نقاشی شده تزئین می شد رواج یافت . بعدها نمونه هایی از نقاشی پشت شیشه به آمریکا برده شد و آنان سمبل های ملی خود مثل عقاب و خوشه گندم را بر پشت شیشه اجرا کردند.

پس از وقوع انقلاب کبیر فرانسه در سال 1789 م و جنگهای ناپلئون بناپارت در اروپا صادرات نقاشی پشت شیشه دچار رکود شد. در قرن 19 م سفارشاتی از بازارهای آمریکا برای ساخت این آثار به اروپا می رسید و امروزه هم هنرمندانی در سراسر جهان به این هنر می پردازند . لیکن نقاشی پشت شیشه هرگز به محبوبیت قبل از قرن 19 م نرسیده و دوران شکوه و اعتلای آن به تدریج رو به افول است.

ورود ويتراي به ایران

تاریخ دقیق ورود این نوع نقاشی به ایران هنوز مشخص شده نیست، لیکن به احتمال زیاد نقاشی پشت شیشه از کشور آلمان وارد ایران شده است. روایات پذیرفتنی حاکی از آن است که این شیوه نقاشی از طریق بندر ونیز به سراسر دنیا صادرشده و از این طریق به بنادر جنوبی ایران رسیده و مورد توجه مردم قرار گرفته است.
این شیوه نقاشی بر پشت شیشه تخت اجرا می شود. در زمان صفویه این نوع شیشه در اصفهان و در شیراز تهیه می شده است. لیکن به دلیل فقدان نمونه های نقاشی پشت شیشه دوره صفوی تاکید بر تولید این نوع نقاشی در آن دوران میسر نیست.
در قرن دهم هجری (16م) با تاسیس سلسله صفوی دوران طلایی هنر ایران آغاز شد . لیکن از آن دوران آثار چندانی در دست نیست. پس از صفویه و در دوران افشاریه ترقی خاصی در هنرها مشاهده نمی شود.
با تاسیس سلسله زندیه و آغاز حکومت کریم خان زند بنیان گذاری کارگاه های بزرگ صنعتی از قبیل کارگاه های شیشه گری شیراز بنا نهاده شد ،محصول شیشه این کارخانه کاملا سفید نبود لیکن هنرمندان این دوره در تهیه شیشه های رنگی متبحر بودند. ظروف شیشه ای به رنگ آبی تند ،سبز تیره، زرد و خرمایی ساخته می شد و با ظرافت تزئین می گردید.
دوران افول سیاسی ایران در زمان قاجار، سبب شد که ایرانی برای احیای صنعت کشور و ایجاد کارگاه های مختلف و آموختن بلور سازی به مسکو و سن پترزبورگ بروند. و قائم مقام فراهانی و امیر کبیر نقش بسیاری در تاسیس کارخانه های جدید داشتند.
یکی از محصولات این کارخانه ها در اصفهان، تهران و قم ساخت شیشه های تخت بود که برای نقاشی ويتراي استفاده می شد. روش ساخت شیشه های تخت، سنتی و با دست و دارای کیفیت مطلوب نبوده است. تا آنکه در سال 1318 ه.ش در زمان پهلوی اول سلطنت شیشه های تخت با روش کششی در کارخانه شیشه ایران آغاز شد. نقاشی پشت شیشه در دوران زندیه به شهرهای جنوبی ایران رسیده و با مکتب گل و مرغ خانه های اعیانی را تزئین می نموده است و آنها را درگچ سقف ها و دیوارها همراه با قطعات آینه به کار می بردند.
از نقاشان به نام پشت شیشه در آن دروه آقا صادق شیرازی شاگرد علی اشرف نقاش معروف قرن 12 ه بوده است .با شروع دوره فتحعلیشاه شیوه نقاشی صورت یا شبیه کشی بین نقاشان درباری و شبیه کش رواج می یابد و در این دوره نقاشی پشت شیشه به شکل مستقل اجرا می شود.
به طور کلی در دوران قاجار این هنر بین مردم محبوبیت یافته و نقاشان زیادی به این هنر پرداختند .

 

نقاشی پشت شیشه را از نظر مضمون و محتوا به دو دسته میتوان تقسیم کرد:
1- نقاشی های مذهبی که شامل خط، خط نقاشی و شمایل نگاری است.
2- نقاشی های تزئینی مرکب از گل و مرغ، تصویر نگاری و دورنما است.

علاوه بر موارد بالا نقاشیهای پشت شیشه با محتوای تقلیدی از نقاشی های خیالی سازی(قهوه خانه ای) را هم باید نام برد که تاریخ پیدایش آنها به حدود دهه چهل ه .ش باز می گردد و تا به امروزادامه دارد. در برخی از تابلو های نقاشی پشت شیشه از موارد ومصالحی به غیر از رنگ برای تزئین استفاده شده است مانند نخ ابریشم، که برای لباس اولیاء و ضحیه بانوان اهل بیت مورد استفاده قرار گرفته است.
استفاده از کاغذ های براق طلایی و نقره ای که لفاف شکلاتهای سوغات فرنگ بوده اند در نقاشی پشت شیشه ایرانی به سالها پیش از رواج کلاژ توسط پیکاسو(1912 م ) باز می گردد.
برای حفظ نقاشی از آسیب حشرات اغلب پشت تابلو را با یک ورقه جلی و یا کاغذ تنباکو پوشانده این جلی ها در ایران نایاب بوده و نقاشان آنها را از فروشندگان خرما تهیه می کردند.
نقاشی پشت شیشه در گذر ایام از انحصار نقش گل و مرغ بیرون می آید و هنرمندان به خلق آثاری همانند چشم نور از پل رودخانه و نمای بیرونی بناهایی چون کلیساهای فرنگ پرداختند که عمده این آثار در اصفهان تولید می شده است .

گروه نقاشان پشت شیشه ایران

این گروه و وب سایت به معرفی اخرین اخبار نقاشی پشت شیشه ایران میپردازد .

http://naghashiposhtesheshe.ir/

نقاشی پشت شیشه چالشها

نقاشی پشت شیشه از جمله هنرهای دستی است که از دوره صفویه در ایران رونق پیدا کرد و در تزئینات داخلی بناها به کار گرفته شد، اما امروزه این هنر حال خوشی نداشته و گرد و غبار فراموشی روی آن را پوشانده است.

نقاشی پشت شیشه از جمله هنرهای قدیمی و با قدمت است که در کشورهای مختلف وجود دارد و پیدایش آن در ایران به دوره صفویه بازمی گردد، در برخی منابع ذکر شده که ایرانیان این هنر را از چینی ها و اروپاییان فراگرفتند و سپس به ان رنگ و بوی ایرانی بخشیدند.
از آنجا که قزوین در کنار شهرهایی چون تبریز و اصفهان یکی از سه پایتخت ایران در دوره صفویه بود، نقاشی پشت شیشه در این دوره در قزوین مورد توجه هنرمندان قرار گرفت و تا دوره قاجاریه به یکی از خواستگاه های این هنر در ایران تبدیل شد.
این هنر در اواخر قرن ۱۲ در گچبری ها و آینه کاری های منازل اعیانی نیز مورد استفاده قرار می گرفت.
موضوع بیشتر نقاشی های پشت شیشه نیز آئین های مذهبی و شمایل و تصاویری از ائمه اطهار (ع) و همچنین گل و مرغ و پرتره افراد است که همچنان نیز این سبک در بین هنرمندان این رشته ادامه دارد.
هنرمندان این رشته ابتدا طرحی را خلق و آن را روی سطح شیشه رسم می کردند و سپس به رنگ آمیزی آنها اقدام می کردند.
هنرمندان امروزی این رشته برای خلق آثار خود از رنگ روغن و شیشه تخت بهره می گیرند و با توجه به اینکه دیگر از تزوینات داخلی منازل به سبک و سیاق دوره های تاریخی صفوی و قاجار در بناها خبری نیست بیشتر به تولید محصولاتی چون قاب عکس و در آینه و سینی اشتغال دارند.
در حال حاضر نقاشی پشت شیشه هنری رو به افول گذاشته محسوب می شود که دیگر رونق سابق خود را ندارد حتی در قزوین، شهری که یکی از خواستگاه های این هنر دستی است و به همین دلیل نیز اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این استان تلاش های خود را برای احیای این رشته آغاز کرده است.


نقاشی پشت شیشه و مشکل جذب هنرجو
حمیده اذان گو هنرمند قزوینی و عضو انجمن نقاشان پشت شیشه ایران به خبرنگار ایرنا با بیان اینکه متاسفانه نفس های این هنر امروز به شماره افتاده است،گفت: به دلیل ذهن خلاق، ظرافت و دقت بسیار بالایی که در این هنر نیاز است اما درآمد و خروجی مناسبی به دنبال ندارد جذب هنر جو در آن سخت است.
این هنرمند ادامه داد: تعداد فعالان این رشته در قزوین از انگشتان یک دست هم کمتر است و افرادی که سبک ایرانی (آنچه ریشه در دوره صفوی دارد) نیز معدود هستند و بیشتر به سبک غربی فعالیت می کنند.
وی با بیان اینکه نقاشی پشت شیشه هنری رو به فراموشی است که می توان آنرا در برخی ابنیه های تاریخی در شهرهای مختلف از جمله قزوین دید،افزود: به دلیل تخریب خانه های تاریخی و از آنجا که این هنر روی شیشه بوده و آسیب پذیر بوده اکنون آثار قدیمی کمی از این هنر به یادگار باقی مانده است.
اذان گو به کم رمق شدن این هنر در دهه های گذشته اشاره کرد و گفت: در حال حاضر این هنر کاربرد چندانی ندارد چرا که ساخت و ساز خانه ها با مصالح جدید و سبک مدرن است و در ساخت خانه ها خبری از تزیینات قدیمی و نقاشی روی آینه و شیشه خبری نیست.
وی با بیان اینکه به دلیل درآمد کم، وقت گیر بودن و ظرافت و دقت بسیار بالایی که این هنر دستی می طلبد معمولا افراد کمی به سراغ آن می آیند،افزود از ۲۰ علاقه مند و متقاضی یادگیری این هنر پس از برگزاری کارگاه زنده، ۶ نفر در دوره آموزشی آن شرکت کردند که از این تعداد نیز تنها ۲ نفر آن هم نه چندان جدی پیگیر این رشته هستند و بعید است که به کار ادامه دهند.


بازاریابی و فروش، مشکل اصلی هنرمندان نقاشی پشت شیشه
این هنرمند، فروش و بازاریابی را از مشکلات اصلی هنرمندان رشته نقاشی پشت شیشه عنوان کرد و گفت: معمولا از این رشته در بین رشته های صنایع دستی حمایت چندانی صورت نمی گیرد، چرا که بازار فروش آن نسبت به سایر محصولات کم تر بوده و  هزینه های تمام شده آن بالاتر است، ضمن آنکه باید وقت بیشتری نیز صرف خلق آثار این رشته کرد.
اذان گو که یکی از محصولات هنری وی در قالب نقاشی پشت شیشه موفق به دریافت نشان ملی مرغوبیت نیز شده گفت: نقاشی پشت شیشه هنری ترکیبی است که کار را به جهت فنی و طراحی و ظرافت های خای که می طلبد برای هنرمندان مشکل کرده و در کنار آن وقت گیر بودن و هزینه بر بودن و بازار فروش کم باعث شده تا معمولا افرادی که به آن ورود می کنند خیلی زود عطایش را به لقایش ببخشند.
این هنرمند قزوینی که سبک نقاشی او گل مرغ است گفت: گاها ایجاد و خلق یک اثر هنری در رشته نقاشی پشت شیشه مانند یک قاب آینه به بیش از یک ماه زمان نیاز دارد و هنرمندان این رشته باید صبر و دقت بالا داشته باشند که از حوصله خیلی از هنرجویان خارج است.
وی که بیش از ۱۰ سال است که در این هنر دستی فعالیت دارد،گفت: شغل اصلی من تدریس در دانشگاه است و نمی توان این هنر را به دلیل درآمد اندکش به عنوان یک حرفه اول انتخاب کرد.

نقاشی پشت شیشه، پوشیده از گرد و غبار فراموشی
هنرمندان نقاشی پشت شیشه بی انگیزه برای ادامه راه
اذان گو که پس از ۱۰ سال حالا انگیزه خود را نیز برای ادامه فعالیت در رشته نقاشی پشت شیشه از دست داده است و معتقد است بیشتر همکاران او نیز دارای چنین وضعیتی هستند،گفت: به دلیل مشکلاتی چون بازاریابی و فروش محصولات در حال حاضر کمتر رغبت به تولید محصول دارم مگر آنکه یک مشتری سفارش خاصی بدهد وگرنه دل و دماغ آنچنانی برای ادامه فعالیت در این رشته را ندارم.
این هنرمند با انتقاد از کم توجهی مسئولان نسبت به صنایع دستی و هنرمندان این عرصه، گفت: چندی پیش پیشنهاد برگزاری نمایشگاه انفرادی نقاشی پشت شیشه در تهران به من داده شد اما از آنجا که به تنهایی از پس هزینه های مربوط به آن از جمله مواد اولیه برنمی آمدم، آنرا را رد کردم.
وی با بیان اینکه کمترین صنایع دستی مربوط به نقاشی پشت شیشه که بتوان آنرا در بازار عرضه کرد بیش از ۱۰۰ هزار تومان برای هنرمند خرج دارد، اضافه کرد: از آنجا که هنر ما اصیل است نمی توانیم از هر موادی برای کارهایمان استفاده کنیم مثلا باید برای ساخت یک محصول قاب یا در آینه باید حتما چوب راش تهیه کنیم که هزینه های کار را بالا می برد و از سو در چنین شرایط اقتصادی، وضعیت بازار و فروش محصول را سخت می کند
نقاشی پشت شیشه باید به یک رشته دانشگاهی تبدیل شود
اذان گو همچنین گفت: باید برای جلوگیری از انقراض هنرهای اصیل و قدیمی از جمله نقاشی پشت شیشه برنامه ای منسجم و مدون برای حفظ آنها وجود داشته باشد که متاسفانه چنین چیزی را شاهد نیستیم.
این هنرمند در ادامه پیشنهاد داد برای حفظ و احیای این هنر دستی پرقدمت آنرا به عنوان رشته ای دانشگاهی برای دانشجویان صنایع دستی و هنر تهیه و تدوین کرد.
وی در پایان گفت: البته متاسفانه در دانشگاه های قزوین رشته هایی هنری جایگاه خاصی ندارند و در ۲ دانشگاه بزرگ استان (دانشگاه های بین المللی امام خمینی (ره) و آزاد اسلامی) این رشته ها وجود ندارند در صورتی که قزوین به عنوان شهری تاریخی و با غنای فرهنگی بالا به چنین رشته هایی نیاز دارد.


احیای نقاشی پشت شیشه در دستور کار اداره کل میراث فرهنگی قزوین
میثم حصاری معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین گفت: نقاشی پشت شیشه از هنرهای دستی مربوط به دوران صفویه و همچنین قاجاریه به شمار می رود.
وی در خصوص کاربرد این هنر گفت: در تزئینات خانه های قدیمی از این هنر استفاده می شد که نمونه بارز آن را می توان در بنای تاریخی حسینیه امینی ها مشاهده کرد.
حصاری افزود: هنر نقاشی پشت شیشه را برخی با نقاشی روی شیشه که خارجی است و از دیگر کشورها به ایران وارد شده اشتباه می گیرند در صورتی که این ۲ اگر چه به جهاتی مشابه اند اما تفاوت هایی نیز در تکنیک و شیوه ساخت دارند که آنها را یکدیگر متمایز کرده است.
معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین همچنین گفت: نقاشی پشت شیشه از هنرهای دستی رو به فراموشی است که احیای آن در دستور کار اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار گرفته است.
وی با بیان اینکه تعداد هنرمندان شاغل در این رشته  در دهه های اخیر رو به کاهش گذاشته است،اظهار داشت: در حال حاضر تعداد افرادی که در این رشته در قزوین مشغول به فعالیت هستند کمتر از ۱۰ نفر است که از این میان نیز حدود ۲ تا ۳ استادکار به شیوه سنتی فعالیت می کنند.


صفویه، دوران طلایی نقاشی پشت شیشه 
این مسئول با بیان اینکه دوران صفویه دوران طلایی و رونق نقاشی پشت شیشه بوده است،افزود: این هنر در آزمان در تزئینات بناها به وفور استفاده می شد و در زمان زندیه و حتی قاجار نیز مورد توجه قرار داشت اما پس از آن کم کم رو به افول گذاشت.
وی با بیان اینکه استادکاران جدید این رشته برای فروش محصول و بازاریابی آن ابداعات جدیدی به کار گرفته اند،اظهار داشت: این افراد نقاشی پشت شیشه را از آنجا که دیگر خانه ای با سبک و سیاق قدیمی ساخته نمی شود تا تزئینات داشته باشد، بر روی محصولاتی مانند سینی و لیوان و قاب آینه اجرا می کنند که می تواند در منازل مورد استفاده قرار بگیرد و یا گردشگران آنرا به عنوان سوغات خریداری می کنند.
این مسئول حوزه صنایع دستی با بیان اینکه یک تفاوت نیز بین استادکاران جدید و قدیمی این رشته وجود دارد،گفت:استادان جدید بیشتر سبک گل مرغ و نقاشی رنگ و روغن کار می کنند اما در قدیم استفاده از الیاف ابریشم غیر از رنگ نیز مرسوم بوده و موضوعات نقاشی آنها ساده تر و بیشتر مربوط به آئین های مذهبی بوده است.
حصاری در ادامه با اشاره به برگزاری کارگاه زنده نقاشی روی شیشه برای جذب علاقه مندان به صنایع دستی در این رشته در سال جاری،گفت: با برگزاری این کارگاه چندین فرد علاقه مند به یادگیری این هنر دستی را جذب کردیم تا از این طریق بتوان این هنر را حفظ کنیم.
معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین با اشاره به اینکه تربیت هنرجویان علاقه مندان به رشته های رو به فراموشی از جمله نقاشی پشت شیشه را در دستور کار خود قرا داده ایم، گفت: علاوه بر کارگاه یاد شده، یک دوره آموزشی نقاشی پشت شیشه نیز با حضور هفت هنرجو امسال برگزار شده است.

نقاشی پشت شیشه چالشها

نقاشی پشت شیشه از جمله هنرهای دستی است که از دوره صفویه در ایران رونق پیدا کرد و در تزئینات داخلی بناها به کار گرفته شد، اما امروزه این هنر حال خوشی نداشته و گرد و غبار فراموشی روی آن را پوشانده است.

نقاشی پشت شیشه از جمله هنرهای قدیمی و با قدمت است که در کشورهای مختلف وجود دارد و پیدایش آن در ایران به دوره صفویه بازمی گردد، در برخی منابع ذکر شده که ایرانیان این هنر را از چینی ها و اروپاییان فراگرفتند و سپس به ان رنگ و بوی ایرانی بخشیدند.
از آنجا که قزوین در کنار شهرهایی چون تبریز و اصفهان یکی از سه پایتخت ایران در دوره صفویه بود، نقاشی پشت شیشه در این دوره در قزوین مورد توجه هنرمندان قرار گرفت و تا دوره قاجاریه به یکی از خواستگاه های این هنر در ایران تبدیل شد.
این هنر در اواخر قرن ۱۲ در گچبری ها و آینه کاری های منازل اعیانی نیز مورد استفاده قرار می گرفت.
موضوع بیشتر نقاشی های پشت شیشه نیز آئین های مذهبی و شمایل و تصاویری از ائمه اطهار (ع) و همچنین گل و مرغ و پرتره افراد است که همچنان نیز این سبک در بین هنرمندان این رشته ادامه دارد.
هنرمندان این رشته ابتدا طرحی را خلق و آن را روی سطح شیشه رسم می کردند و سپس به رنگ آمیزی آنها اقدام می کردند.
هنرمندان امروزی این رشته برای خلق آثار خود از رنگ روغن و شیشه تخت بهره می گیرند و با توجه به اینکه دیگر از تزوینات داخلی منازل به سبک و سیاق دوره های تاریخی صفوی و قاجار در بناها خبری نیست بیشتر به تولید محصولاتی چون قاب عکس و در آینه و سینی اشتغال دارند.
در حال حاضر نقاشی پشت شیشه هنری رو به افول گذاشته محسوب می شود که دیگر رونق سابق خود را ندارد حتی در قزوین، شهری که یکی از خواستگاه های این هنر دستی است و به همین دلیل نیز اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این استان تلاش های خود را برای احیای این رشته آغاز کرده است.


نقاشی پشت شیشه و مشکل جذب هنرجو
حمیده اذان گو هنرمند قزوینی و عضو انجمن نقاشان پشت شیشه ایران به خبرنگار ایرنا با بیان اینکه متاسفانه نفس های این هنر امروز به شماره افتاده است،گفت: به دلیل ذهن خلاق، ظرافت و دقت بسیار بالایی که در این هنر نیاز است اما درآمد و خروجی مناسبی به دنبال ندارد جذب هنر جو در آن سخت است.
این هنرمند ادامه داد: تعداد فعالان این رشته در قزوین از انگشتان یک دست هم کمتر است و افرادی که سبک ایرانی (آنچه ریشه در دوره صفوی دارد) نیز معدود هستند و بیشتر به سبک غربی فعالیت می کنند.
وی با بیان اینکه نقاشی پشت شیشه هنری رو به فراموشی است که می توان آنرا در برخی ابنیه های تاریخی در شهرهای مختلف از جمله قزوین دید،افزود: به دلیل تخریب خانه های تاریخی و از آنجا که این هنر روی شیشه بوده و آسیب پذیر بوده اکنون آثار قدیمی کمی از این هنر به یادگار باقی مانده است.
اذان گو به کم رمق شدن این هنر در دهه های گذشته اشاره کرد و گفت: در حال حاضر این هنر کاربرد چندانی ندارد چرا که ساخت و ساز خانه ها با مصالح جدید و سبک مدرن است و در ساخت خانه ها خبری از تزیینات قدیمی و نقاشی روی آینه و شیشه خبری نیست.
وی با بیان اینکه به دلیل درآمد کم، وقت گیر بودن و ظرافت و دقت بسیار بالایی که این هنر دستی می طلبد معمولا افراد کمی به سراغ آن می آیند،افزود از ۲۰ علاقه مند و متقاضی یادگیری این هنر پس از برگزاری کارگاه زنده، ۶ نفر در دوره آموزشی آن شرکت کردند که از این تعداد نیز تنها ۲ نفر آن هم نه چندان جدی پیگیر این رشته هستند و بعید است که به کار ادامه دهند.


بازاریابی و فروش، مشکل اصلی هنرمندان نقاشی پشت شیشه
این هنرمند، فروش و بازاریابی را از مشکلات اصلی هنرمندان رشته نقاشی پشت شیشه عنوان کرد و گفت: معمولا از این رشته در بین رشته های صنایع دستی حمایت چندانی صورت نمی گیرد، چرا که بازار فروش آن نسبت به سایر محصولات کم تر بوده و  هزینه های تمام شده آن بالاتر است، ضمن آنکه باید وقت بیشتری نیز صرف خلق آثار این رشته کرد.
اذان گو که یکی از محصولات هنری وی در قالب نقاشی پشت شیشه موفق به دریافت نشان ملی مرغوبیت نیز شده گفت: نقاشی پشت شیشه هنری ترکیبی است که کار را به جهت فنی و طراحی و ظرافت های خای که می طلبد برای هنرمندان مشکل کرده و در کنار آن وقت گیر بودن و هزینه بر بودن و بازار فروش کم باعث شده تا معمولا افرادی که به آن ورود می کنند خیلی زود عطایش را به لقایش ببخشند.
این هنرمند قزوینی که سبک نقاشی او گل مرغ است گفت: گاها ایجاد و خلق یک اثر هنری در رشته نقاشی پشت شیشه مانند یک قاب آینه به بیش از یک ماه زمان نیاز دارد و هنرمندان این رشته باید صبر و دقت بالا داشته باشند که از حوصله خیلی از هنرجویان خارج است.
وی که بیش از ۱۰ سال است که در این هنر دستی فعالیت دارد،گفت: شغل اصلی من تدریس در دانشگاه است و نمی توان این هنر را به دلیل درآمد اندکش به عنوان یک حرفه اول انتخاب کرد.

نقاشی پشت شیشه، پوشیده از گرد و غبار فراموشی
هنرمندان نقاشی پشت شیشه بی انگیزه برای ادامه راه
اذان گو که پس از ۱۰ سال حالا انگیزه خود را نیز برای ادامه فعالیت در رشته نقاشی پشت شیشه از دست داده است و معتقد است بیشتر همکاران او نیز دارای چنین وضعیتی هستند،گفت: به دلیل مشکلاتی چون بازاریابی و فروش محصولات در حال حاضر کمتر رغبت به تولید محصول دارم مگر آنکه یک مشتری سفارش خاصی بدهد وگرنه دل و دماغ آنچنانی برای ادامه فعالیت در این رشته را ندارم.
این هنرمند با انتقاد از کم توجهی مسئولان نسبت به صنایع دستی و هنرمندان این عرصه، گفت: چندی پیش پیشنهاد برگزاری نمایشگاه انفرادی نقاشی پشت شیشه در تهران به من داده شد اما از آنجا که به تنهایی از پس هزینه های مربوط به آن از جمله مواد اولیه برنمی آمدم، آنرا را رد کردم.
وی با بیان اینکه کمترین صنایع دستی مربوط به نقاشی پشت شیشه که بتوان آنرا در بازار عرضه کرد بیش از ۱۰۰ هزار تومان برای هنرمند خرج دارد، اضافه کرد: از آنجا که هنر ما اصیل است نمی توانیم از هر موادی برای کارهایمان استفاده کنیم مثلا باید برای ساخت یک محصول قاب یا در آینه باید حتما چوب راش تهیه کنیم که هزینه های کار را بالا می برد و از سو در چنین شرایط اقتصادی، وضعیت بازار و فروش محصول را سخت می کند
نقاشی پشت شیشه باید به یک رشته دانشگاهی تبدیل شود
اذان گو همچنین گفت: باید برای جلوگیری از انقراض هنرهای اصیل و قدیمی از جمله نقاشی پشت شیشه برنامه ای منسجم و مدون برای حفظ آنها وجود داشته باشد که متاسفانه چنین چیزی را شاهد نیستیم.
این هنرمند در ادامه پیشنهاد داد برای حفظ و احیای این هنر دستی پرقدمت آنرا به عنوان رشته ای دانشگاهی برای دانشجویان صنایع دستی و هنر تهیه و تدوین کرد.
وی در پایان گفت: البته متاسفانه در دانشگاه های قزوین رشته هایی هنری جایگاه خاصی ندارند و در ۲ دانشگاه بزرگ استان (دانشگاه های بین المللی امام خمینی (ره) و آزاد اسلامی) این رشته ها وجود ندارند در صورتی که قزوین به عنوان شهری تاریخی و با غنای فرهنگی بالا به چنین رشته هایی نیاز دارد.


احیای نقاشی پشت شیشه در دستور کار اداره کل میراث فرهنگی قزوین
میثم حصاری معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین گفت: نقاشی پشت شیشه از هنرهای دستی مربوط به دوران صفویه و همچنین قاجاریه به شمار می رود.
وی در خصوص کاربرد این هنر گفت: در تزئینات خانه های قدیمی از این هنر استفاده می شد که نمونه بارز آن را می توان در بنای تاریخی حسینیه امینی ها مشاهده کرد.
حصاری افزود: هنر نقاشی پشت شیشه را برخی با نقاشی روی شیشه که خارجی است و از دیگر کشورها به ایران وارد شده اشتباه می گیرند در صورتی که این ۲ اگر چه به جهاتی مشابه اند اما تفاوت هایی نیز در تکنیک و شیوه ساخت دارند که آنها را یکدیگر متمایز کرده است.
معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین همچنین گفت: نقاشی پشت شیشه از هنرهای دستی رو به فراموشی است که احیای آن در دستور کار اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار گرفته است.
وی با بیان اینکه تعداد هنرمندان شاغل در این رشته  در دهه های اخیر رو به کاهش گذاشته است،اظهار داشت: در حال حاضر تعداد افرادی که در این رشته در قزوین مشغول به فعالیت هستند کمتر از ۱۰ نفر است که از این میان نیز حدود ۲ تا ۳ استادکار به شیوه سنتی فعالیت می کنند.


صفویه، دوران طلایی نقاشی پشت شیشه 
این مسئول با بیان اینکه دوران صفویه دوران طلایی و رونق نقاشی پشت شیشه بوده است،افزود: این هنر در آزمان در تزئینات بناها به وفور استفاده می شد و در زمان زندیه و حتی قاجار نیز مورد توجه قرار داشت اما پس از آن کم کم رو به افول گذاشت.
وی با بیان اینکه استادکاران جدید این رشته برای فروش محصول و بازاریابی آن ابداعات جدیدی به کار گرفته اند،اظهار داشت: این افراد نقاشی پشت شیشه را از آنجا که دیگر خانه ای با سبک و سیاق قدیمی ساخته نمی شود تا تزئینات داشته باشد، بر روی محصولاتی مانند سینی و لیوان و قاب آینه اجرا می کنند که می تواند در منازل مورد استفاده قرار بگیرد و یا گردشگران آنرا به عنوان سوغات خریداری می کنند.
این مسئول حوزه صنایع دستی با بیان اینکه یک تفاوت نیز بین استادکاران جدید و قدیمی این رشته وجود دارد،گفت:استادان جدید بیشتر سبک گل مرغ و نقاشی رنگ و روغن کار می کنند اما در قدیم استفاده از الیاف ابریشم غیر از رنگ نیز مرسوم بوده و موضوعات نقاشی آنها ساده تر و بیشتر مربوط به آئین های مذهبی بوده است.
حصاری در ادامه با اشاره به برگزاری کارگاه زنده نقاشی روی شیشه برای جذب علاقه مندان به صنایع دستی در این رشته در سال جاری،گفت: با برگزاری این کارگاه چندین فرد علاقه مند به یادگیری این هنر دستی را جذب کردیم تا از این طریق بتوان این هنر را حفظ کنیم.
معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین با اشاره به اینکه تربیت هنرجویان علاقه مندان به رشته های رو به فراموشی از جمله نقاشی پشت شیشه را در دستور کار خود قرا داده ایم، گفت: علاوه بر کارگاه یاد شده، یک دوره آموزشی نقاشی پشت شیشه نیز با حضور هفت هنرجو امسال برگزار شده است.

نقاشی پشت شیشه

نقاشی پشت شیشه ی هنری است وارداتی كه در دوره صفویه از اروپای شرقی و هند و چین وارد ایران شده است.

 

این نوع نقاشی برخلاف دیگر هنرهای وارداتی، بلافاصله بعد از ورود به كشور رنگ و بویی بومی به خود گرفت. در آثاری كه با این تكنیك خلق شده‌اند، كمتر با نمونه‌های تقلیدی از كارهای مشابه غربی برخورد می‌كنیم.

وضعیت کنونی:

در حال حاضر این هنر از رشته های منسوخ شده نقاشی می باشد.

روش کار:

ذکر این نکته ضروری است روش كار در نقاشی پشت شیشه با نقاشی روی بوم نقاشی روی شیشه ( ویترای) فرق دارد. نقاشی پشت شیشه بر خلاف نقاشی معمولی کار آسانی نیست. زمانی که نقاش روی کاغذ و یا بوم نقاشی می کند به آنچه که انجام می دهد مسلط است و در پایان نیز به سادگی به قلم گیری می پردازد ولی در نقاشی پشت شیشه این روش به گونه ای دیگری انجام می پذیرد ، بدین معنی که قسمت‌های حساس پایانی در آغاز كار انجام می‌شود، ابتدا جزئیات و ظرایف كار انجام می شود و سپس به رنگ‌های اصلی و رنگ‌آمیزی زمینه پرداخته می‌شود.

مثلا اگر خالی بر روی گونه زنی وجود داشته باشد ، باید آن خال را قبل از رنگ کردن صورت و یا گلوبند زرینی که به گردن اوست با تمام مظاهرش نقاشی شود،سپس گردن او رنگ آمیزی گردد و تکامل یابد.

دومین تفاوت نقاشی پشت شیشه با نقاشی روی بوم یا هر زمینه دیگر این است كه در نقاشی روی بوم اشتباهات را می‌توان با رنگ‌ها رفع كرد اما در نقاشی پشت شیشه رنگ اشتباه را با رنگ دیگر نمی‌توان درست كرد، بلكه باید رنگ‌های زده‌شده را پاك و از نو شروع كرد.

نقاش پشت، شیشه باید با مبانی طراحی آشنایی داشته و بتواند انواع طرحهای منظره (طبیعت بیجان) و حیوانات و پرندگان ، ابینه تاریخی و مینیاتور را روی شیشه ساده و مات شده و پلکسی گلس منتقل کرده و از عهده نقاشی انواع طرحها پشت شیشه برآید.

 

مواد اولیه:

در نقاشی پشت شیشه علاوه بر رنگ از مواد تركیبی استفاده می شده است در گذشته برای اینکه کار جلوه ی خاصی پیدا کند آز ورقه های طلا استفاده می کردند از جمله افرادی که از طلا برای ارائه آثارش استفاده می کرده است” استاد غضنفر کرد” بوده است
از مواد ترکیبی دیگر كاغذهای رنگی، شبرنگ، نخ، الیاف ابریشم، چرم و… به‌عنوان پر‌كننده زمینه و گاهی طرح اصلی در میان هنرمندان

رنگ:

عمدتا از رنگهای سبز ، زرد ، قرمز ، قهوه ای ، سیاه، آبی و سفید استفاده می شده است.

موضوعات و طرح‌های مورد‌ استفاده نقاشی پشت شیشه عبارتند از:
حاشیه‌های رنگی، گل، گل و مرغ، صورت‌كشی یا شبیه‌كشی، وقایع مذهبی و داستانهای رزمی نقوش انسانی، حیوانی، هندسی، تصاویر منظره‌ها و نوشته‌ها و خطوط قرآنی .

کمالدین بهزاد نقاش ایرانی

کمال‌الدین بهزاد

نقاش ایرانی

کمال‌الدّینْ بهزادِ هِرَوی (حدود ۸۶۰ هجری قمری/۱۴۵۵ میلادی در هرات – ۹۴۲ هجری قمری/۱۵۳۵ میلادی در تبریز) نامدار به استاد کمال‌الدین بهزاد، استاد بهزاد و استاد نقاش، نقاش ایرانی سده‌های نهم و دهم هجری بود. وی در دربار پادشاهان تیموری و صفوی صاحب منصب بود و بابت نوآفرینی در نقاشی ایرانی شناخته شده‌است.

کمال‌الدّین بهزاد هِرَوی
زادروز۸۶۰ قمری۱۴۵۵
هرات، امپراتوری تیموریان
درگذشت۹۴۲ قمری۱۵۳۵ (۷۹-۸۰ ساله)
هرات، امپراتوری صفویان
آرامگاهآرامگاه دوکمال تبریز و به‌قولی کوه مختار هرات
محل زندگیهرات، تبریز
پیشهعضو کتابخانه و کارگاه هنری سلطان حسین بایقرا،
سرپرست گروه خوشنویسان و نقاشان دربار صفوی
دورهتیموری، صفوی
مکتبمکتب هرات

سال تولد بهزاد را در فاصلهٔ ۸۵۵ تا ۸۶۵ ه‍.ق تخمین زده‌اند. بهزاد در آغاز به‌عنوان شاگرد و زیردست روح‌الله میرک نقی‌زاده مشغول به کار بود. او به‌سرعت معروف شد و با حمایت‌های علی‌شیر نوایی، فرصت‌های هنری بزرگی را به‌دست آورد چنانکه به خدمت سلطان حسین بایقرا، از سلاطین سلسلهٔ تیموریان درآمد. شرح زندگی بهزاد پس از مرگ سلطان حسین بایقرا به‌درستی معلوم نیست. آنچه از شواهد بر می‌آید آن است که بعد از برافتادن تیموریان، بهزاد همچنان در هرات باقی ماند و به نوشتهٔ بابُر تحت حمایت محمد شیبانی قرار گرفت. احتمالاً بهزاد یازده سال پس از مرگ محمد شیبانی نیز در هرات زندگی کرده‌است. تاریخ و شرایط حرکت بهزاد به تبریز نامعلوم است. بهزاد در تبریز همچنان از حمایت سلطنتی برخوردار بود و به‌عنوان مدیر کتابخانهٔ سلطنتی منصوب شد. او این مقام را تا زمان مرگش حفظ کرد. فعالیت‌های بهزاد در تبریز و دربار صفوی بسیار کم بود. بهزاد به سال ۹۴۲ ه‍.ق در خدمت شاه طهماسب درگذشت و در تبریز در کنار کمال خجندی به خاک سپرده شد.

اعتبار بهزاد در درجهٔ نخست، نتیجهٔ آرمان‌گرایی او در آثارش، و سپس شخصیت فردی و همکاری مستمرش با حاکمان بزرگ روزگار خویش بود. بااین‌حال، برخی معتقدند که شخصیت بهزاد به بزرگی شهرتش نبوده و رابطهٔ او با علی‌شیر و جامی سبب افزودن ناروای شهرت او شده‌است. از سوی دیگر، بابر و حیدر میرزا جایگاه والای بهزاد در میان هم‌روزگارانش را تأیید کرده‌اند. ویژگی‌های دقت در الگو، خوشنویسی و طراحی، میراث مهم سبک بهزاد است. توجه بهزاد به دنیای واقعی پیرامونش او را از نگارگران پیش از خود متمایز می‌کند. ترکیب‌بندی‌های بهزاد در روزگار خود او نیز از سوی دیگران تقلید شد. بهزاد در رنگ‌شناسیِ نگارگری ایرانی تحول ایجاد کرد. در آثار او رنگ و فرم جدایی‌پذیر نیستند. در کنار این‌ها، بهزاد پیام معنوی داستان‌ها را در اثر توصیف رویدادهای عادی از بین نمی‌برد و در تلفیق این‌دو می‌کوشد. نگرش انسان‌گرایانهٔ او با چگونگی بهره‌گیری از رنگ، خط و ساختار آثارش در هماهنگی کامل هستند، انسان‌گرایی‌ای که در تاریخ نقاشی ایران سابقه ندارد. او افزون بر تربیت شاگردان برجسته، با دید و سبک خویش بر دربار صفوی در تبریز اثری شگرف گذاشت. با وجود نوآوری‌های بهزاد در فرم، او نه‌تنها هیچ‌گاه از جریان اصیل و سنتی نقاشی ایران خارج نشد، بلکه دید درستی را که میراثی یگانه بود نگاه داشت که همان قرارگیری رنگ‌های تخت در کنار یکدیگر است به شکلی بسیار پیشرفته‌تر از آن‌چه در میناکاری ایرانی و ویترای در غرب انجام شده‌بود.

در هیچ‌یک از آثار منتسب به بهزاد امضایی مطمئن از او وجود ندارد، ازاین‌رو تشخیص و تمییزِ دیگر آثار واقعی بهزاد با توجه به سبک اثر انجام می‌شود. از میان آثار بسیاری که به بهزاد نسبت داده‌اند، به‌باور عموم کارشناسان تنها سی و دو نگاره اثر واقعی بهزاد هستند که البته تنها نشان‌دهندهٔ ده سال از دوران طولانی فعالیت هنری بهزاد است. در طول سدهٔ دهم هجری، مجموعه‌داران مشتاق بودند که نقاشی‌های بهزاد را در مرقع‌ها یا مجموعه‌های خود قرار دهند.

حسین بهزاد

حسین بهزاد (دوره حیات ۱۲۷۳–۲۱ مهر ۱۳۴۷) نقاش ایرانی بود. بهزاد سال‌ها کارمند فنی اداره کل باستان‌شناسی و استاد مینیاتور هنرستان هنرهای زیبای تهران بود. همچنین نام خیابانی که وی در تهران سکونت داشت به نام حسین‌بهزاد تغییر کرد ولی پس از انقلاب اسلامی، نام آن خیابان نیز به نام خیابان شهید نو فلّاح تغییر یافت. خانه او در تهران بنابر وصیتش آموزشگاه نقاشی شده‌است.

حسین بهزاد
HosseinBehzadwp.jpg

حسین بهزاد، ۱۳۳۷

زادروز۱۲۷۳
۱۸۹۴

شیراز
درگذشت۲۱ مهر ۱۳۴۷
۱۳ اکتبر ۱۹۶۸
تهران
آرامگاهابن‌بابویه
محل زندگیتهران، پاریس
ملیتایران ایران
پیشهنقاش مینیاتور ایرانی
لقبشاعر رنگ‌ها
دورهمعاصر
آثاررودکی
صفی الدین ارموی
ولادت مسیح
همسرسکینه مهرورزی
فرزندانپرویز
والدینمیرزا فضل‌الله

 

زندگی‌نامهویرایش

زکریای رازی در حال طبابت

شیرین و فرهاد

چوگان

پدربزرگِ حسین بهزاد، میرزا لطف‌الله نام داشت که از هنرمندان شیراز بود که نام ایشان در کتاب آثار عجم صفحه ۵۴۱ آمده فرصت الدوله اینگونه از میرزا لطف‌الله می‌نویسد (در سایل و مکاتیب بی نظیر است و در نقاشی شهیر). پدر بهزاد میرزا فضل‌الله در شیراز به دنیا آمد و در شیراز به قلمدان‌سازی و نقاشی آبرنگ می‌پرداخت. ۲۲ سال از ازدواج پدر و مادرش گذشته بود که حسین به دنیا آمد. چند ماهی به مدرسه رفت اما کمی بعد مدرسه را رها کرد و نزد پدر و پدربزرگش علوم و هنر نقاشی را آموخت و به توصیهٔ پدربزرگش شاگرد حجره ملاعلی قلمدان‌ساز نیز شد. حسین در نوجوانی پدرش را بر اثر وبا از دست داد.

حسین پس از پدر با مادر و پدر بزرگش همراه با خواهر خود به زندگی ادامه داد. مادرش بعد از بیوگی شوهر دیگری اختیار کرد و به اصفهان رفت. دوران نوجوانی حسین با تنگدستی گذشت. کارش در حجره قلمدان‌سازی رو به پیشرفت بود که دچار بیماری سختی شد به‌طوری‌که اطرافیان امکان زنده ماندن وی را ضعیف می‌دانستند. بناچار مجبور شد به خانه مادرش مهاجرت کند زیرا درآمدی نداشت؛ و پدر بزرگش نیز فوت کرده بود و پس از مدت کوتاهی جهت درمان به منزل فتوح السلطنه که از دوستان پدر بزرگش بود به تهران رفت. او به شدت شیفتهٔ نقاشی بود به‌طوری‌که در توصیف علاقه‌اش به نقاشی می‌گوید: «احساس ناشناخته و گنگی مرا به سوی نقاشی می‌کشید و من وقتی به پیروی از این احساس مداد یا قلم به دست می‌گرفتم، مثل تشنه‌ای که به برکهٔ زلال و گوارایی رسیده باشد، حس می‌کردم سیراب شده‌ام. نقاشی دنیای من بود».

فتوح‌السلطنه که هنر بهزاد که میراث دار پدر بزرگش میرزا لطف‌الله شیرازی بود را به خوبی می‌دانست، پس از نجات دادن وی از بیماری یک کتاب خطی خمسه نظامی را توسط بهزاد در مدت یک سال اقامت او در منزلش با مینیاتورهایی زیبا تصویرسازی کرد. فتوح السلطنه از بهزاد دعوت کرد بعد از تمام شدن نقاشی‌ها با او به اروپا برود تا کتاب را آنجا بفروشند.

حسین بهزاد از سن ۲۱ سالگی کارگاه مینیاتوری مستقلی دایر کرد. کار او به سرعت با استقبال فراوان روبرو شد. بهزاد به ویژه در کپیه کردن از آثار مینیاتوری قدیم که سخت مورد توجه اروپاییان و دلالان ایرانی بود، استعداد و توانایی داشت. او به ویژه آثار کمال‌الدین بهزاد و رضا عباسی از مینیاتوریست‌های صاحب نام دوران صفویه را با استادی تمام کپی می‌کرد.

در همین موقع از بهزاد دعوت شد تا وارد ارتش شود، اما بعد از مدتی از ارتش بیرون می‌آید. بهزاد در ۲۴ سالگی با دختر صاحبخانه خود سکینه مهرورزی ازدواج کرد. آن‌ها ۴۹ سال باهم زندگی می‌کنند و صاحب پسری به نام پرویز شدند.

بعدها بهزاد شنید که فتوح السلطنه به لندن و پاریس رفته و کتاب خطی خمسه نظامی را به نام یک کار قدیمی به مبلغ ۸۰۰۰ لیره به یک موزه فروخته‌است. فتوح‌السلطنه که به ایران بازگشت دیگر بهزاد موقعیتی پیدا نکرد تا سهم خود را بگیرد زیرا فتوح السلطنه سکته کرد و درگذشت.

در این بین بهزاد برای چند نفر هم کار می‌کرد. من‌جمله کتاب‌های خطی صدرالممالک وزیر دربار را مصور کرد. همچنین برای موزه‌ای که شاهزاده ارفع الدوله در موناکو داشت چند مینیاتور تهیه کرد. سفارش دهندگان، بیشتر کارهای بهزاد را به عنوان عتیقه در خارج از کشور می‌فروختند و پول‌های گزافی می‌گرفتند. بهزاد در آن زمان صاحب شهرت شده بود. برخی افراد از کارهای او تقلید کرده و با امضای بهزاد می‌فروختند.

در سال ۱۳۱۴ موسیو رابینو باستان‌شناس فرانسوی بهزاد را با خود به فرانسه برد و وی را به کار گرفت. در این هنگام تاجرهای کلیمی عتیقه‌فروش، دائم به‌طور محرمانه به وی مراجعه کرده و از او دعوت به کار می‌کردند زیرا می‌توانستند کارهای بهزاد را به عنوان کارهای قدیمی و عتیقه بفروشند. اقامت وی در فرانسه، ۱۳ ماه طول کشید و در این مدت وی به موزه‌های لوور، گیمه و ورسای می‌رفت و آثار قدیمی مینیاتور ایرانی و شرقی را مطالعه می‌کرد. او این دوران را این‌طور توصیف می‌کرد: «من در این مسافرت شکفته شدم و خودم را شناختم و پنجه‌های من از آن پس شور و احساس نوظهور تازه‌ای یافت». در جای دیگری می‌گوید: «مطالعهٔ من در سبک‌های مختلف نقاشی ایرانی و خارجی بدین منظور بود تا سبکی به‌وجود بیاورم که ضمن داشتن خصایص ایرانی با هنر روز دنیا نیز منطبق باشد.» در ایران برای افراد مختلفی کار کرد. کمی بعد جنگ جهانی دوم شروع شد و متفقین که در تهران حضور پیدا کردند کارهای بهزاد را خوب می‌خریدند.

از این زمان به بعد بهزاد به تدریج کارهای تجاری را کنار گذاشت و به خلق شاهکارهای هنری مورد پسند خود پرداخت. تابلوهای فردوسی، فتح بابل، ایوان مداین، شب قدر حافظ و نفت یادگارهای این دوره از عمر او هستند.

تابلوی فردوسی دو سال از وقت بهزاد را گرفت. او دو تابلو نیز برای جشن المپیاد کشید. یکی از آن‌ها «چوگان‌بازی» و دیگری «کشته شدن دیو سفید به دست رستم» نام داشت. به همین واسطه در ۱۳۳۲ از طرف محمدرضا شاه دیپلمی برای بهزاد اعطا شد. بهزاد ۱۷ نمایشگاه در داخل و خارج از ایران برگزار کرد و چندین جایزه و مدال گرفت.

مجلس شورای ملی در اردیبهشت ۱۳۳۷ تصویب کرد که حقوق معینی به شکل مادام العمر از طرف دولت به حسین بهزاد پرداخت گردد. حال عمومی بهزاد در ۱۳۴۷ وخیم شد و دو بار برای درمان از سوی وزارت فرهنگ به اروپا فرستاده شد. با این حال وی در ساعت ۸:۴۸ شب ۲۱ مهر ۱۳۴۷ در سن ۷۴ سالگی در تهران درگذشت

نقاشی گل و مرغ  راهکارها

مشکلات فعلی و راه‌های گسترش نقاشی گل و مرغ

   0  دیدگاه

مشکلات فعلی و راه‌های گسترش نقاشی گل و مرغ

به اختصار به بیان مشکلات کنونی هنر گل ومرغ و پیشنهادهایی برای توسعه ی آن می پردازیم:

مشکلات فعلی در هنر گل ومرغ

۱. امروزه، جنبهی کارکردی نقاشی گل و مرغ بسیار کمرنگ شده است.

۲. هنرمندان با خلق آثار این هنر نمی توانند هزینه های خود را تأمین کنند.

۳. زمینه های پژوهشی این هنر توسط هنرمندان این رشته، بسیار اندک و ناچیز است.

۴. به جز دو یا سه شهر بزرگ، هنرمندان شهرهای دیگر نمی توانند آثار خود را بفروشند. از این رو، هنرمندان برای امرار معاش ناگزیرند به حرفه های دیگری روی بیاورند و در زمان فراغت و فقط برای تفنن به این هنر بپردازند.

۵. در جامعهی هنری ایران، منابع مکتوب برای مطالعه درزمینهی نقاشی گل ومرغ اندک است و پژوهشهای بنیادی کمی در این زمینه انجام شده است.

۶. هنرمندان آشنایی بسیار کمی با ادبیات غنی ایران دارند؛ بنابراین نمی توانند ریشه های هنر سنتی خود را به خوبی درک کنند. در نتیجه، آثار سطحی و تکراری و تقریبا بی محتوایی عرضه می کنند.

۷. مطالعات هنری هنرمندان گل ومرغ کار، نسبتاً کم است. بدین معنی که گذشتگان در آثارشان از رنگهای بسیار غنی استفاده می کردند و رنگهای خالص و درخشان و پرمایه ای به کار می بردند. حال آنکه هنرمندان گل ومرغ کار امروزی، از رنگهای بیروح و چرک و خاکستری استفاده می کنند.

۸. سجع های هنرمندان گل ومرغ کار، اغلب نشان دهندهی تواضع و خضوع آنها در برابر خداوند و پیامبر اسلام(ص) و ائمهی اطهار(ع) است؛ یعنی با ذکر و یاد آنها دست به قلم می بردند. حال آنکه امروزه این مسئله، کمرنگ شده است.

۹. هنرمندان نگارگر دوره های مختلف تاریخی، همواره با ادبیات عرفانی کاملاً آشنا و با آن مأنوس بودند و همین امر سبب آفرینش آثار فاخر شده است.

۱۰. در گذشته، هنرها را اغلب به شیوهی استاد و شاگردی می آموختند. بدین معنا که استاد بسته به استعداد شاگرد، به تدریج هنر را آموزش می داد و همپای آن نیز، معرفت و حکمت و عرفان عملی را؛ ولی امروزه در آموزش های دانشگاهی، جنبهی دوم مغفول مانده است.

پیشنهادهای برای گسترش نقاشی گل ومرغ

۱. برای بقای هنرها و سنتها، به جنبهی کارکردی و نقش آن در زندگی امروزی مردم توجه شود.

۲.ایجاد بازارچه های دائمی هنرهای سنتی در بیشتر شهرها می تواند راهکار مناسبی برای تأمین هزینه های زندگی هنرمندان باشد.

3. با برگزاری کلاس های آموزشی و ارائهی گواهی پایان دوره میتوان انگیزهی پژوهش  و مطالعه را در هنرمندان به وجود آورد.

۴. با بازنگری سرفصل درس های دانشگاهی، علاوه بر جنبه های آموزشی این هنر می توان دانشجویان را بهتر و بیشتر با ریشه های ادبی و عرفانی هنر گل ومرغ آشنا کرد و مسیر ادامهی فعالیت را برای دانشجویان و هنرجویان هموار ساخت.

۵. پایه و اساس هنرهای سنتی ایران، بر ادبیات غنی و عرفان اسلامی نهاده شده است. پژوهش های بنیادی در این زمینه می تواند راهگشا باشد و هنرمندان را با ریشه های این هنر آشنا کند. ازاینرو، توجه به ادبیات ایران و مطالعهی عرفان اسلامی، تأثیر بسیاری بر پویایی و رشد و ارتقای هنر گل ومرغ ایرانی خواهد داشت و هنرمندان خلاق تری پرورش خواهد داد.

 

ویترای

هنر ویترای چیست؟

ویترای هنر رنگ کردن شیشه است. هنری زیبا که در گذشته با کنار هم قرار دادن تکه شیشه های رنگی برای تزئین مکان های عمومی مانند معبد و کلیسا آغاز شد و امروزه به شیوه ای کاملا حرفه ای و جذاب در دکوراسیون مورد استفاده قرار می گیرد.

بنا بر شواهد و مدارک بدست آمده هنر رنگ آمیزی شیشه در اروپا همزمان با ساخت کلیساهایی با پنجره های با شکوه متولد شده است. بسیاری از اطلاعاتی که ما از ساخت شیشه های رنگی از قرون وسطی داریم از یک راهب آلمانی قرن دوازدهم که خود را تئوفیلوس می نامد بدست آمده است.

پادشاه داود

(یکی از قدیمی ترین نمونه های موجود ، تصویر پادشاه داود مربوط به اوایل قرن دوازدهم در کلیسای جامع آگسبورگ است.)

کلیسا

(پنجره هایی از مکان قرار گیری گروه کر کلیسای جامع کلن مربوط به اوایل قرن چهاردهم.)

با پیشرفت علم و هنر، مواد معدنی که برای رنگی کردن شیشه استفاده می شد جای خود را به رنگ های شیمیایی داد و این امکان برای هنرمندان بوجود آمد که علاوه بر شیشه بتوانند بر روی چوب، سرامیک و طلق و پلکسی گلاس به نقاشی بپردازند.

کابینت آشپزخانه

کابینت آشپزخانه

اگر شخصی هستید که از رنگی بودن اطراف خود لذت می برید، توصیه میکنیم حتما ویترای را تجربه کنید. برای نقاشی بر روی ظروف کوچک نیازی به مهارت نقاشی ندارید و با یک طرح ساده می توانید نقش زیبایی تولید کنید اما اگر می خواهید ویترای را در دکوراسیون خود داشته باشید باید حتما به متخصص این کار مراجعه کنید.

موزه نقاشی پشت شیشه استاد صنعتی

موزه‌های استاد صنعتی و نقاشی پشت شیشه تهران

 

موزه نقاشی پشت شیشه یکی از موزه‌های تهران است که در یکی از بناهای قدیمی تهران با معماری سده اخیر (1309 خورشیدی)، خانه دکتر شقاقی در خیابان قائدی‌ (هدایت) تهران قرار دارد. این موزه دومین موزه نقاشی پشت شیشه در جهان و تنها موزه مستقل است که به یکی از شاخه‌های نگارگری اختصاص داده شده است و دربر گیرنده مجموعه عظیمی از نقاشی‌های پشت شیشه ایران است.

موزه صنعتی یا هلال احمر (پیش از انقلاب موزه شیر و خورشید) در بنایی از بناهای باقیمانده از عصر قاجار در نبش میدان امام‌خمینی (توپخانه‌ی سابق) است. ساختمان در دو طبقه ساخته شده و طبقه یکم با تالاری بزرگ که در ورودی آن در جنوب شرقی عمارت است، دو در دیگر نیز برای موزه وجود دارد که یکی در جنوب غربی عمارت و دیگری در خیابان خیابان فردوسی است. ورودی‌ها و پنجره‌ها به صورت نعل اسبی بوده و ستونها با گچبری قاشقی مزین شده و سرستونها نیز با گچبریهای زیبا آذین بندی شده‌اند. ازاره‌های سنگی به بلندای یک و نیم متری پیرامون موزه صنعتی را دربر گرفته و نما با آجر کاری و کاشی‌های ۷ رنگ معرق تزئین شده است. در این موزه ۶۰۰۰ هزار نقاشی، هزار مجسمه سنگی، برنزی و گچی از ساخته‌های علی‌اکبر صنعتی (متولد ۱۲۹۵) وجود دارد.

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

اثر استاد علی اکبر صنعتی در موزه نقاشی پشت شیشه تهران

اثر استاد علی اکبر صنعتی در موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه نقاشی پشت شیشه تهران

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

موزه استاد صنعتی

 

نقاشی پشت شیشه استاد قاسمی

گفت‌وگو با پیشکسوت نقاشی پشت شیشه / من با معدل ۱۹رفوزه شدم!

نقاشی روی شیشه

اعظم طیرانی: استاد مرتضی آقا قاسمی ۷۱ ساله و متولد قم است. در کودکی همراه خانواده‌اش از قم به تهران مهاجرت می‌کند. خودش می‌گوید: سال ششم ابتدایی با وجود اینکه تمام نمره‌هایم ۲۰ بود، از املا صفر گرفتم و با معدل ۱۹ رفوزه شدم. استاد مرتضی آن‌وقت بناچار درس و مدرسه را رها می‌کند و به تراشکاری رو می‌آورد تا کمک خرج پدرش که آن سال‌ها زغال فروشی می‌کرد، باشد.

در سیزده سالگی آشنایی او با آقا یحیی نامی، که از دوستداران نقاشی خیالی سازی بود، زمینه دیدارش با نقاش مطرح و نامور آن زمان، حسین قوللر آقاسی را فراهم کرد. از آن زمان استاد مرتضی پس از آشنایی با او هر روز غروب که دست از کار می‌کشید، می‌رفت قهوه خانه تا کنار دست حسین آقا اصول و شگردهای نقاشی را آموزش ببیند.
می گوید: ابتدا یک شیشه و مقداری مرکب و یک قلم خریدم و گل بوته‌ای را روی شیشه کشیدم تا حسین آقا بگوید، چگونه کار کنم. در این مرحله مرکب روی شیشه پخش شد. باز رفتم سراغ حسین آقا.  می‌گفت، برو مرکب را کمی حرارت بده تا غلیظ شود، اما با این کار مرکب سوخت. به همین دلیل کمی از لاجوردهایی که مادرم برای رنگ کردن ملحفه‌های سفید استفاده می‌کرد، برداشتم و با روغن جلا مخلوط کردم و تابلویی به رنگ سرمه‌ای کشیدم و به قیمت یک قران فروختمش. کاش می‌شد دوباره آن را ببینم و بخرم.
استاد مرتضی ادامه می‌دهد: تا مدتی شاگردی‌اش را می‌کردم، بعد، کم کم با نقاشی آشنا شدم. رنگ‌های حسین آقا را می‌ساختم. گاهی روی نقوش رنگ می‌گذاشتم تا زمانی ‌که خودم نقاشی را شروع کردم. آن وقت حسین آقا توصیه کرد، پیِ نقاشی پشت شیشه را بگیرم، خودم هم شیفته نقاشی پشت شیشه شده بودم. از آن به بعد، افتادم به کار نقاشی پشت شیشه و دست از تراشکاری کشیدم.
استاد مرتضی چهل سال پیش پشت شیشه‌هایش را حدود یک تا دو قران می‌فروخت. زیارتی، خیالی و گل و مرغ می‌کشید و شمایل کار می‌کرد. اولین تابلوی خیالی‌اش را سال 1338 کشید. تابلوی ازدواج حضرت فاطمه زهرا (س) که آن را بر اساس روایاتی که شنیده بود، نقاشی کرد و هنوز آن را در خانه‌اش نگهداری می‌کند.
می‌گوید: پس از ازدواج دوباره ساکن قم شدم و مدتی با قربانعلی قربانی کار کردم. آن زمان به دلیل اینکه گردشگرهای زیادی به ایران رفت و آمد می‌کردند، این هنر بازار گرمی داشت. با کمک دکتر آذرنوش؛ یکی از اقوامم که همسرش فرانسوی بود و با فرانسویان رفت و آمد داشت، تابلوهایم را به فرانسوی‌ها می‌فروختم و کم کم تابلوهای من از ژاپن، انگلستان و آلمان سر درآورد و شاگردانی هم داشتم که اکنون در اسپانیا و رم زندگی می‌کنند.
آقای قاسمی از شکستن یکی از تابلوهایش به عنوان تلخ‌ترین تجربه کاری‌اش یاد می‌کند و
می گوید: سال‌ها پیش در شرایط مالی سخت؛ بنا به سفارش یکی از لوکس فروشی‌های تهران، تابلوی گل ومرغی به قیمت هزار و200 تومان کشیده بودم که بسته بندی کردم و برای او بردم. وقتی به چهارراه طالقانی رسیدم، چند کودک مدرسه‌ای دنبال هم می‌دویدند که زدند به من و تابلو از دستم افتاد و شکست.
با شکستن این تابلو خیلی ناراحت شدم. همان‌جا در پیاده رو نشستم و مشغول نگاه کردن تابلو شدم که پیرمردی عصا به دست آمد و گفت: تابلو را دو هزار تومان می‌خرد. بعد تابلو را با ظرافت بسته بندی کرد و با اصرار پولش را داد و رفت. البته این لطف خدا بود که بواسطه آن مشکل من رفع شد.
گرچه تاکنون قدر و ارزش هنر آقا مرتضی ناشناخته مانده و اکنون با فروش مواد شوینده در مغازه‌ای کوچک گذران زندگی می‌کند، اما هنرمند واقعی کاری به شهرت ندارد و دنبال دلش می‌رود. خودش می‌گوید، به خاطر نعمت زندگی، فرزندان صالح و همسر وفادارش که قالیبافی هنرمند و تمام عیار است، خدا را شکر می‌کند و اگر یک بار دیگر متولد شود، باز هم نقاش پشت شیشه می‌شود.
استاد سال‌هاست که جدا از نقاشی پشت شیشه، دلخوش است به تعلیم شاگردانی مستعد و هنوز هم مشتری‌هایی دارد که خریدار نقاشی پشت شیشه اند. می‌گوید: در گذشته علاوه بر ثروتمندان ایرانی، خارجی‌ها هم علاقه زیادی به نقاشی پشت شیشه داشتند. حاج مرتضی گران ترین تابلویش را 42 سال پیش به قیمت 400 تومان به سفارش گردشگری آلمانی کشیده است. تابلوی چهار در چهار متری روی شیشه هایی به اندازه کاشی، که خریدار آن را به آلمان برده است.
این هنرمند بیشتر در زمینه مذهبی کار کرده و تاکنون سبک خیالی نگری و سنگ مرمر را به نام خود به ثبت رسانده است، ضمن آنکه سبک جدیدی را در دست دارد که می‌گوید، بهتر است تا به سرانجام نرسیده در خصوص آن صحبت نکنیم.
شیوه رنگ آمیزی و ترکیب رنگ‌هایی که استاد انجام می‌دهد بی‌نظیر و منحصر به فرد است. شیشه، راپیدها، قلم موها، ورقه‌های طلا و نقره و همچنین رنگ روغن، روغن جلا، تینر و نفت ابزار کار نقاشی پشت شیشه است که بواسطه درآمیختن آن‌ها با ذوق و سلیقه هنرمند، اثری زیبا خلق می‌شود. حاج مرتضی می‌گوید، تا امروز هیچ نهاد و سازمانی از او حمایت نکرده و حتی بیمه هم نیست. البته پرونده‌های زیادی تشکیل داده که هنوز به نتیجه نرسیده است.
حمایت نکردن از هنر استاد مرتضی مهم‌ترین چالش این پیشکسوت نقاشی پشت شیشه است. می‌گوید: مسؤولان به ترویج و ماندگاری این هنر اهمیت نمی‌دهند. حتی برای برگزاری گالری ومعرفی این هنر به مردم همکاری نمی‌کنند. شاید به همین دلیل است که امروزه  بیشتر مردم «نقاشی پشت شیشه»  را با «ویترای» اشتباه می‌گیرند و به رغم قدمت 500 ساله‌ای که دارد، اطلاعی از آن ندارند.

  •  
  •  

نقاشی پشت شیشه   استاد بشارت

برای کسی که «نقاشی پشت شیشه» کار می‌کند این دیالوگ زیاد اتفاق می‌افتد که در جواب دیگران که می‌پرسند ویترای است، بگوید نه «نقاشی پشت شیشه» است، «ویترای» نقاشی روی شیشه است.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-1دختر قاجاری قلیان به دست – بیوک احمری

نقاشی پشت شیشه که خاستگاه احتمالی‌اش را یکی از کشورهای چین، مصر یا روم باستان عنوان می‌کنند، هنری است که پس از آمدن به ایران مؤلفه‌های فرهنگ ایران به آن وارد شد و شکلی ایرانی و بلافاصله رنگ و بویی بومی گرفت. تفاوت عمده این هنر با دیگر گونه‌های نقاشی، حرکت و رنگ‌آمیزی از جزء به کل است، یعنی اول جزییات رنگ‌آمیزی می‌شوند و به ترتیب ادامه‌ و زمینه‌ کار.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-2نمایی از موزه نقاشی پشت شیشه

حاصل کار نقاشان پشت شیشه در ایران در موزه‌ای به نام «موزه نقاشی پشت شیشه» گرد آمده‌ است؛ موزه‌ای در خیابان سعدی و در خیابان برادران قائدی (هدایت سابق)، اما موزه نقاشی پشت شیشه هم مانند این هنر، مهجور است. موزه در واقع، خانه‌ای قدیمی است که قدمتش به اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی بازمی‌گردد. این خانه که متعلق به دکتر شقاقی بوده، ابتدا توسط شهرداری برای ایجاد موزه‌ای با هدف معرفی هنر نقاشی پشت شیشه بازپیرایی، تجهیز و آماده‌سازی شده و در سال ۱۳۷۷ به سازمان میراث فرهنگی واگذار شده است.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-3گذر سیاوش از آتش – محمد فراهانی

یکی از هنرمندان و استادان هنر نقاشی پشت شیشه «مهرنوش بشارت» است که ٣٣ سال است مشغول تدریس مبانی هنرهای تجسمی است و هنر نقاشی پشت شیشه را حدود ٣٠ سال است کار می‌کند و آموزش می‌دهد.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-4به کمند انداختن خاقان چین – بیوک احمری

رفلکس و زیبایی خاص این هنر، او را به آن علاقه‌مند کرده است: رفلکس نور و وصل شدن به خالق از دلایل علاقه‌مندی‌ام به نقاشی پشت شیشه است. این کار به نوعی پردازش فکری خودمان است و من به این رشته وابسته شده‌ام. خیلی چیزها را می‌توانیم روی شیشه بیاوریم و منعکس کنیم. هنر زیبا و ظریفی است.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-5تصویر علی‌اکبر صنعتی به قلم خودش

او با اشاره به این‌که این هنر تقریبا منسوخ شده بود، می‌گوید: من از نگارگری و ساکن بودن خیلی خوشم می‌آمد. نگارگری کار می‌کردم و دنبال استادی می‌گشتم که آن را به‌نوعی زیباتر و گسترده‌تر اجرا کند. با استادهایی مثل قوللر، صنعتی‌، بیوک احمری‌ و مرتضی قاسمی کار کردم.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-6نقاشی پشت آینه – مهرنوش بشارت

بشارت درباره تاریخچه این هنر هم می‌گوید: نقاشی پشت شیشه در زمان صفویه از طریق ونیز از ایتالیا به بنادر جنوبی ایران (بندرعباس) وارد شد و در زمان قاجار به اوج شکوفایی خود رسید. این هنر در کشورهای غربی سبک و سیاقش با سبک و سیاق و طرح‌ها در ایران فرق می‌کند. آن‌جا بیش‌تر سبک مدرن و دیگر سبک‌ها کار می‌شود و آن جذابیتی که در هنر پشت شیشه در ایران وجود دارد در غرب نیست.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-7زن و آهو – عبدالله رحیمی

تم‌هایی که در نقاشی‌ پشت شیشه کار می‌شود عمدتا حماسی‌، گل و مرغ‌، آیات‌، خط نقاشی‌، پرتره‌، شبیه‌کشی‌ و کار بر آینه است که او می‌گوید همه را کار کرده و یک هنرمند باید در همه این زمینه‌ها به دفعات کار کرده باشد که بتواند تمام کاستی‌ها را بفهمد.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-8مینیاتور شیرین و فرهاد – امیر رحیمی

بشارت با اشاره به نمایشگاه‌هایی که توسط سازمان میراث فرهنگی یا به‌صورت انفرادی و گروهی در این زمینه برگزار شده است می‌گوید: برای هر نمایشگاه مجبوریم بیش‌تر کار کنیم و کارهای تازه‌تری ارائه دهیم. استقبال معمولا خوب بوده، اما نمی‌توان گفت کدام کارها بیش‌تر مورد استقبال قرار می‌گیرند؛ به سلیقه‌های مختلف بستگی دارد.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-9گل و مرغ – نیمه دوم قرن سیزدهم

اما نقاشی پشت شیشه هنر فراموش‌شده‌ای است که این هنرمند معرفی و کار از طریق رسانه‌ها را در آشنایی مردم با آن مؤثر می‌داند. برگزاری نمایشگاه‌های بیش‌تر هم دیگر راه حل مورد اشاره اوست تا عموم مردم ‌نقاشی پشت شیشه را بشناسند و بدانند با «ویترای» کاملا مغایر و متفاوت است. او می‌گوید: بهتر است وقتی نمایشگاهی برگزار می‌شود، در کنار این هنر چند نمونه کار «ویترای» هم باشد تا بیننده متوجه تفاوت‌ها شود.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-10نقاشی پشت آینه – مهرنوش بشارت

مهرنوش بشارت درباره ارزش هنری آثار نقاشی پشت شیشه، می‌گوید: هرچه کار ریزتر و پردازش رنگ بیش‌تر باشد و وصل و بسط کار بیش‌تر باشد، ارزش بیش‌تری دارد. اگر کار کپی باشد، در صورتی که کپی از آثار دوره صفویه‌، زندیه و قاجاریه باشد، آن‌وقت آن هم ارزش هنری پیدا می‌کند؛ اما کارهایی را که خیلی بداهه مثل کارهای معرق و … می‌زنند، آن‌ها ارزش هنری ندارند.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-11گل و منظره – قاجاریه

او همچنین درباره بازار فروش آثار نقاشی پشت شیشه، می‌گوید: کار هرچه کاربردی‌تر باشد و در سایزهای کوچک مثلا در سایز 35 در 45 باشد، خیلی خوب است و بیننده با توجه به وسعت یا فضای منزل برای خرید آن خیلی راغب‌تر است. از کارهای کاربردی هم خیلی استقبال می‌شود، اگر از فیکس (ثابت) شدن رنگ آن‌ها مطمئن باشند، مثل ظروف‌، آینه‌، جعبه‌های مختلف‌، میز‌، صندلی‌، حتا پنل‌های مختلف برای معماری و تزیینات داخلی.

 

bijade.com-ba in zibaye shisheiy ashna shavid-12مهرنوش بشارت

این استاد نقاشی پشت شیشه در بخش دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به این‌که این رشته در دانشگاه ردیف ندارد، درباره افرادی که در این زمینه کار می‌کنند، می‌گوید: تعداد افرادی که به‌صورت حرفه‌یی در این زمینه کار می‌کنند و تعداد استادکارها شاید به اندازه انگشتان دست هم نرسد. البته هنرجوها هستند.

 

او منابع مکتوب درباره نقاشی پشت شیشه را هم یکی کتاب «هادی سیف» معرفی می‌کند که اولین کتاب در این زمینه است و بعد کتاب «فریال سلحشور».

 

مهرنوش بشارت حدود 10 – 15 سال در موزه نقاشی پشت شیشه به آموزش هنرجویان مشغول بوده و حالا سه سالی است در موزه ملک این هنر را آموزش می‌دهد؛ موزه‌ای که در محوطه سردر باغ ملی واقع است و روزهای پنج‌شنبه در محیطی آرام، تعدادی از جوانان علاقه‌مند به این هنر را گرد هم جمع می‌کند تا چند ساعتی در کنار استادی که 30 سال در این هنر قلم زده، کار کنند و با ادامه کار، جسم نیمه‌جان یک هنر را جانی دوباره بدهند.

 

منبع: seemorgh.com

نقاشی پشت شیشه

 

نقاشی پشت شیشه، از آغاز تا امروز

 

پدیدآورنده: رضا ساجدی

به تصویر کشیدن رویدادهای مذهبی از دیرباز در میان هنرمندان این مرز و بوم جایگاه ویژه‌ای داشته است و صفحات تاریخ هنر ایران پر بوده است از تصاویر و نگاره‌های مختلفی که نقاشان و نگارگران با الهام از وقایع مختلف مذهبی کشیده‌اند .

 


به تصویر کشیدن رویدادهای مذهبی از دیرباز در میان هنرمندان این مرز و بوم جایگاه ویژه‌ای داشته است و صفحات تاریخ هنر ایران پر بوده است از تصاویر و نگاره‌های مختلفی که نقاشان و نگارگران با الهام از وقایع مختلف مذهبی کشیده‌اند و این تصاویر زینت بخش دیوارها و کتاب‌ها شده‌اند. هنرمندان علاوه بر سوژه‌های معمول، توجه و همچنین احترام خاصی به وقایع و رویدادهای مذهبی داشته‌اند و دارند و این هنر در میان مردم هم محبوب و هم محترم بوده است.

 


واقعه‌ی عاشورا، معراج پیامبر و موضوعاتی از این دست تنها بخشی از سوژه‌هایی هستند که در این زمینه جای می‌گیرند و توسط نقاشان پشت شیشه تصویر شده‌اند. ترکیب‌بندی مقامی نه بر اساس اصولی مشخص بلکه بر اساس یک حس در این نوع نقاشی رعایت می‌شود و شخصیت اصلی یعنی «حضرت» بیش از بقیه و همچنین بزرگ‌تر از دیگر عناصر در تصویر دیده می‌شود. نقاشی پشت شیشه جزو هنرهایی است که از راهی دور وارد سرزمین‌مان شد و نقاشان ایرانی،‌ این هنر و این تکنیک را در جهت به تصویرکشاندن ایده‌هایشان و عقایدشان به کار گرفتند. در تصاویری که نقاشان پشت شیشه کار می‌کردند، خیلی از آن‌ها بر اساس روایت‌هایی بود که پای منبرها و در میان ذکر ها گفته می‌شد.

 


نقاش‌ها آن تصاویر را در ذهنشان ثبت می‌کردند و تمام تلاششان این بود که با همان حس و با همان حال و هوا نقششان را بزنند. با آغاز سلسله زندیه، شیوه جدیدی در اجرای نقاشی پدید آمد و نام آن هم از شیوه‌ی اجرای آن گرفته شد. در حقیقت شیشه به عنوان یک رسانه عمل می‌کرد، رسانه‌ای مانند رسانه‌های دیگر که از طریق آن‌ها هنرمندان به طراحی یا بازنمایی اشکال می‌پرداختند. یکی از شاخص‌های نقاشی پشت شیشه، عامیانه بودن آن بود و هم از این جهت که خود مردم به صورت ابتدایی و پریمیتیو طرحشان را به این شیوه اجرا می‌کردند و هم کاربردی بودن آن در تزئینات به این مساله کمک ویژه‌ای می‌کرد. نقاشان پشت شیشه، خود را درگیر اصولی که در نقاشی آن دوره متداول بود نمی‌کردند و اگر در ابتدا به طرح مورد نظرشان نمی‌رسیدند آن‌قدر بر روی شیشه رنگ می‌گذاشتند، تا طرحشان به نتیجه‌ی مطلوب برسد.

 


نقاشان گمنام اغلب از دروایش و افراد علاقه‌مند دیگر سفارش کار می‌گرفتند، در روزهای عزاداری محرم، دراویش بیش از هر زمان دیگری به سراغ نقاشان پشت شیشه می‌رفتند و در دست آن‌ها، نقاشی پشت شیشه، جنبه‌ی تبرک و شفا دادن پیدا می‌کرد. این که امروزه تعداد کمی از نمونه‌های قدیمی، باقی مانده بیشتر به دلیل نوع متریال آن - که معمولا از شیشه‌های نازک بود- است و طی گذر زمان یا به صورت کامل و یا بخشی از آن‌ها از بین رفته است. قاجارها، این سبک و شیوه را به اوج خود رساندند، اما پس از آن بود که نقاشی پشت شیشه، کم‌رنگ شد و امروزه جز عده‌ای محدود دیگر هنرمندی به این شیوه، خلق اثر نمی‌کند.

 

 

مطالب مرتبط

نقاشی پشت شیشه ویترای نیست

نقاشی پشت شیشه، ویترای نیست

نقاشی پشت شیشه، ویترای نیست

تهران-ایرنا- یک پژوهشگر هنر با اشاره به تفاوت نقاشی پشت شیشه با ویترای گفت: نقاشی پشت شیشه کوششی برای انتقال فرهنگ ایرانی در روایت‌هایی همچون شاهنامه است درحالی که بازتعریف غلط و یکی دانستن آن با ویترای می‌تواند نتایج احیای این هنر را به بیراهه کشاند.

قدمت نقاشی پشت شیشه در اروپا به قرن سوم باز می‌گردد و قدیمی‌ترین نمونه موجود آن از منطقه‌ای در جنوب ایتالیا به دست آمده است. پیشینه این نقاشی در ایران دوره صفوی گفته می‌شود که موضوع آن دینی بوده اما از دوره زندیه به قلمرو هنر ایران راه می‌یابد.

بسیاری از هنرمندان از این هنر وارداتی که به تدریج از کشورهای اروپایی ایران شد بیشتر در سبک قهوه خانه ای بهره بردند و آثار ارزشمندی را در این سبک خلق کردند. بیشتر موضوعات در این نوع نقاشی در ایران سنتی بود همچون گل و مرغ، شمایل‌های مذهبی، تصاویر هندسی، حیوانات، بناهای تاریخی، مناظر شهری، خط نقاشی که به صورت هنری مجرد و جدا از معماری مورد توجه طبقات گوناگون اجتماعی قرار گرفت.
نقاشی پشت شیشه در ایران در دوره زندیه و قاجار نیز رواج داشت که از نقاشان معروف در عهد زندیه می توان از آقا صادق، آقا نجف و آقا زمان نام برد.

نقاشی پشت شیشه در دوره‌های قاجار و پهلوی ادامه یافت و در این شیوه نقاشی صورت‌کِشی یا شبیه‌کِشی نیز رواج یافت که نقاشانی از جمله مهرعلی و استاد احمر و در دوره پهلوی و نیز هنرمندانی از جمله عبد الخلیل، عبدالجلیل، عبدالحمید، عبدالنبی، فتح اله آقاسی، حسین همدانی و بیوک احمدی آثار متعددی را از این شیوه اجرا کردند.
مرضیه آقا قاسمی مدرس و نقاش پشت شیشه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا گفت: فارغ از روایت‌هایی تاریخی که این هنر از چه جغرافیایی وارد ایران شده است نکته ای قابل اهمیت، دمیدن روح هنر ایرانی در کالبد این هنر است و ایرانیان در طول تاریخ فرهنگ و هنر خود را بر دیگران غالب کرده‌اند.

این هنرمند نقاش گفت: درحال حاضر نقاشی پشت شیشه به عنوان یک هنر ایرانی که مفاهیم ایرانی و اسلامی را در درون خود دارد به هویتی شاخص در هنر بدل شده است که نمی توان آن را با ویترای که نقاشی روی شیشه است یکی دانست درحالی که از شاخصه های مهم نقاشی پشت شیشه، نقاشی معکوس با رنگ های گیاهی است که این هنر را متمایز می‌کند.

رویین پاکباز در دایرةالمعارف هنر لغت معادل فرانسوی ویترای (Vitrail) را شیشه نگاره آورده است. تفاوت‌های مهمی میان این هنر که به نقاشی روی شیشه نیز مشهور است با نقاشی پشت شیشه وجود دارد که حرکت و رنگ آمیزی و پایه رنگ از مهمترین آنهاست. همچنین نقاشی پشت شیشه جزء صنایع دستی ایران ثبت شده است در حالی که ویترای مصوب صنایع دستی نیست

وی با گلایه از فرهنگ سازی غلط نسبت به هنر پشت شیشه گفت: باورهای غلطی نسبت به این هنر شکل گرفته از جمله که این هنر زیبا، ولی شکننده است درحالی که تمام هنرهای دستی به مراقبت نیازمند هستند. به طور مثال صنایع دستی با جنس پارچه ممکن است مورد تخریب موریانه قرار بگیرد و یا جام های قلم‌کاری در برخورد با رطوبت سیاه شود ولی متاسفانه باور غلطی نسبت به شکنندگی این هنر شکل گرفته است که البته با استفاده از شیشه‌های نشکن نیز  برطرف شده است.

این مدرس نقاشی با تاکید بر آموزش نقاشی پشت شیشه افزود: احیاء و دوام این هنر با انتقال آن به نسل های بعدی که میراث دار هنر فاخر ایران هستند میسر می شود و با نظارت بر آموزشگاه ها و ایجاد کارکردهای تشویقی برای کارگاه های هنری فعال می توان اساتید ریشه دار را به امر شاگردپروی ترغیب کرد و مسیر را برای افرادی که مدعی هستند با ۲ جلسه این هنر ناب را می‌توان تدریس کرد، بست.

وی ادامه داد: جای دادن این هنر در سبد خرید خانواده ها همواره یکی از دغدغه های ما بوده است تا با اشاعه این هنر در سطح جامعه بر علاقه مندان و دوستداران هنر نقاشی پشت شیشه و آینه بیافزاییم.

این نقاش با تشریح کاربرد نقاشی پشت شیشه در زندگی امروز گفت: این هنر در بخش معماری بناها بسیار کاربرد دارد و جلوه ایرانی آن به اصالت بنا کمک می کند و همچنین استفاده از هنرنقاشی پشت آینه در دکوراسیون داخلی منازل بسیار مورد استقبال قرار گرفته است.

وی با اشاره به پتانسیل اشتغالزایی در این هنر گفت: استفاده از این هنر در پروژهای عمرانی کاربرد دارد و می تواند در راستای حمایت از تولید داخلی آن به عنوان معرف فرهنگ ایرانی جایگزین معماری های بازاری کرد.
این هنرمند نقاش افزود: می توان از این هنر برای دستیابی به بازارهای بین المللی نیز بهره برد که این نگاه نیازمند ایجاد بستر صحیح در آموزش، فرهنگ در جامعه و در نهایت حمایت از بازار و ایده های استارتاپی است.

وی با اشاره به تجربه خود در صادارت این هنر به ایتالیا و فرانسه گفت: می توان از این هنر برای دستیابی به بازارها بین المللی نیز بهره برد که این نگاه نیازمند ایجاد بسترهای صحیح در آموزش، فرهنگ سازی در جامعه و در نهایت حمایت از بازار و ایده های استارتاپی است.

وی در پایان با گلایه از فعالان حوزه فرهنگ و هنر اظهار کرد: متاسفانه بیمه هنرمندان هنوز حل نشده است و برای مثال شخص من با حدود ۲۰ سال تجربه کار حرفه ای در هنر هنوز موفق به حل مشکل بیمه خود نشدم و نبود حمایت های کافی و جامع قدرت حمایت از هنرمندان ذغدغه مند را ندارد تا بتوانند هنرهای رو به فراموشی را احیا و حفظ کنند